Dziewczyny, tawuły dziękują za uznanie. Reszta ogrodu też.

Dzisiaj wybrałam się do Przypek z Beatką z Ogrodowych skarbów i Amelią z Pogubiłam się po drodze. Pierwszy raz widziałam ogród Danusi wiosną. Tulipany zachwycają.

Taki gość się u mnie rozsiadł na parapecie

W tym miejscu była doniczka z cebulowymi. Po jej wyjęciu i sprawdzeniu (bo nic w niej nie wyrosło), taki widok:





Zeżarte hiacynty:





Po optymizmie przyszedł kryzys. W tym roku szybciej, niż zwykle. Zaczynam mieć dosyć ogrodu. Ale jutro jadę tam znowu, po czterodniowej przerwie. Szczerze - coraz mniej mam zapału do pracy i coraz mniej mi się chce.

W temacie karczowników - stopniowo roznoszą się po całym ogrodzie. Wszędzie w murawie są dziury. Dziury są też przy różach, a ostatnio podkopały ciemiernik. W rabatach jest labirynt tuneli, trudno wbić łopatę w ziemię, żeby na jakiś nie trafić.

Przegryzają doniczki, w których sadziłam cebule.

W znanym chińskim sklepie internetowym kupiłam kosze ze stali nierdzewnej do przesiewania ziemi - będę w nich sadzić irysy. Myślę, że to ich ostatnia szansa, więcej irysów nie posadzę.

Zaczynam łapać się na tym, że nie kupuję roślin, bo... nie chce mi się ich sadzić w doniczkach. Takie sadzenie zabiera więcej czasu i kosztuje więcej wysiłku, niż gdybym je miała sadzić "normalnie".

Dziury w murawie:



Podkopany ciemiernik:

Monia81 napisał(a)

Ania sadzony w 2018 roku, mam szczepionego na wysokości 1,90
o taki patyczek był w 2019


a z każdym rokiem ciałka mu przybywało

2020

2022


2023

2024

Ochy i achy zostawiam nad pięknymi kompozycjami

LIDKA napisał(a)

A może zrobisz nam jakiś spacerek fotograficzny po ogrodach, chętnie zobaczymy Twoją wiosnę.

Lidko, z aparatem po ogrodzie może się przejdę pod koniec tygodnia bo jeszcze żyje początkiem górskiej wiosny

mirkaka napisał(a)

Bardzo ciekawe co piszesz, powiększenie warzywnika, sałata przez całą zimę, zlikwidowałaś ogród ozdobny na rzecz warzywnika?, mogłabyś pokazać większą perspektywę, nie zaglądałam do Ciebie często, nie pamiętam twojego ogrodu, ale teraz bardzo zaciekawił mnie ten pomysł na warzywniak

Czesc Mirko
Mam to szczęście, że mam dwa ogrody. Nazywam je tu pierwszy i drugi
Drugi ogród jest brata ale dostałam pozwolenie na wszelkie działania i tam mamy ogród warzywny.

Na początku wszędzie tam były trawy. 9 lat temu zaczęłam działać z warzywnikiem na małym kawałku.






Po roku ciut powiększyliśmy teren pod warzywa.



A teraz wszystkich traw po lewej już nie ma bo są same warzywa
Zdjęć brak bo już dawno mnie nie było na forum i nie miałam mobilizacji.

Jedno co się nie zmieniło to te trawy na froncie

I Leonard. Jest taki gorąc, ze płatki juz zwiesza. Magnolka weekendowa

wciaz koncowka kwitna zawilce gajowe i virescens. Po nich zaczna Snow White

Rozne epimedia zakwitły

Rzeczone oczko plumka i rozwala system, tzn. moj system. Powoduje, ze niechciej robi sie coraz wiekszy

Weekend konczy sie jak zaczał, czyli na nicnierobieniu Poza demolka rabaty przytarasowej i wykopaniu pod oczko nie poczynilam zadnych postepow w sadzeniu, wrecz po wykopkach jest tego jeszcze wiecej.

Ujawnily sie tez szkody pozimowe. Pare roslin wylatuje ich miejsce zajma wykopkowe, musze tez dokonac paru zamianek. Brak deszczy uswiadomil mi, ze jednak zmiany beda konieczne.

Udalo mi sie zrobic kilka fotek ale bez szalu. Zakwitl wreszcie Leonard Messel, tyle dobrego.

Front z tulipanami.

Zeszłoroczne floksy szydlaste

Póki co weekend majowy piękny , chodzę i cieszę się ogrodem , większych kadrów nie robię bo praca niedokończona , jutro mam wolne więc wyłożę kartony Oli posypuję zrębki tam gdzie było kancikowanie , ostatni moment tulipanów

Na koniec zaś, idąc za radą sędziwej mej babki, ciasta na niedzielę "upieprzyć" raczyłam (cyt. za oryginałem, babcia Stanisława, lat 80), coby gości sercu memu miłych podjąć godnie, a radości przyspożyć podniebieniom niemałej:

Tak oto chełpić dokonaniami memi się zaczęłam:



Przemilczając podstępnie drugie wymiary, co wstydu a hańby mogły by były przyspożyć:

Niektóre z nich w mowie ni to elfickiej co wprawniejsi dialektem jako faelan's first snow wymawiają, a liście ich zdobne we wzór wariegacyji, co niby węże dzikie po liściach się wić raczą:

Uznawszy korzenie osobliwych roślin z krain dalekich za silne dostatecznie, w tajemnicze cylindry upychać je poczęłam, aby na koniec kontenta niezmiernie samopas po ramieniu własnym się poklepać: