i meble, w których upycham co się da

sierotka napisał(a)

nalewki rób

Już z takich suchych to za późno.Na drugi rok zrobię

Staw jak widziałaś pod lodem i śniegiem

Dębowy też, chyba nawet ludzie po nim chodzą , bo dużo śladów

sierotka napisał(a)

A nie znam jeszcze ale tę nową asfaltówkę do Was znam już
Wciąż nie wiem gdzie są rydze

JTo dobrze,że asfaltówkę znasz i drogę nad zalew i d mnie
A ja sama nie wiem gdzie rydze rosną.
Tyle wiem w lesie
Moje rajskie jabłuszka ( część ) jeszcze wiszą na drzewie

Jolu, dzięki, warto wracać do zdjęć, które nam się podobają A tak szczerze mówiąc, to niezłą gimmnastykę miałam, żeby im te zdjęcia zrobić przy takim świetle.
Ando, dobra duszyczko, znaczy mam się brać do roboty?
Gruszeczko, zawsze jakoś raźniej z aniołem
Muszelko, śliczności... u Ciebie można pooglądać, zdjęcia wspaniałe, ale dziękuję
Hanuś, materiał kupowałam u siebie w sklepie, w sieci też można kupić materiał na lalki
IzaBelo, może nam się coś uda
Agnieszko, fajnie, że tak je odbierasz. Mimo woli podczas pracy z każdą nawiązuje się jakaś nić bliskości
Vivo, jak miło, że zaglądasz i ślad zostawiasz. Dziękuję za pochwały, nie wiem, czy do końca zasłużone

Wybaczcie, ze mało zaglądam do Was, ale praca zawodowa i dom swoją drogą, a zabawa z aniołami w wolnych chwilach. Tutaj nic przyśpieszyć się nie da, bo to nie hurtowe szycie, a wielu czynności dopiero się uczę lub kombinuję jak to zrobić najlepiej, najstaranniej i w miarę profesjonalnie.
Obiecałam zdjęcia pracowni. To po prostu jeden pokój, w którym maluję, dekupażuję i szyję. Od czasu do czasu śpią w nim goście Najczęstszym gościem jest bałagan A widać zazwyczaj to, czym aktualnie się zajmuję. Tak że nic wielkiego, żaden wypas.

Drugi z kolei manekin, dwa lata czekał na reanimację, popękany po całości. Po swiętach zabandażowałam i czeka znów Pierwszy stoi w sypialni.


okno tarasowe, ważne ze względu na światło

komoda z materiałami

na tej ścianie stoi stół i krzesło

Nie wiem jak u was, ale mój mózg i ciało wołają jedno - wiosny wiosny wiosny !!!!
Liści na drzewach, ptaków świergoczących, kwiatów kwitnących!!!
Już tak mam dosyć zimy .... a ona się ciągnie i ciągnie.......
W L...u pojawiły się pierwsze nasiona, kupiłam ogórki i cukinię

Ewa777 napisał(a)

Zdjęcia zimowe pokazują jak cichy i spokojny jest teraz ogród.
Podziwiam piękne prace. To pewnie jakieś prezenty.

Witaj Ewo, dawno ciebie nie było u mnie
O tak i ogród teraz spokojny i tutejsza okolica spokojna
A dziękuję za pochwałki moich prac.Uczę się i w tej dziedzinie.

Wciąż nie pamiętam co to za trawę mam ?

pestka56 napisał(a)

U mnie obeszło się bez konowała, ale gorączkę miałam 3 dni tylko. Nie poszłam, bo oni tylko antybiotyk potrafią przepisać, a to nie na wszystko działa i w sumie zmniejsza odporność organizmu. Ja choruję bardzo żadko. Poprzedni rozłożyło mnie ponad półtora roku temu.

Zdrowiej szybko

Ja też prawie nie choruję, nie licząc jakichś postrzałów kręgosłupa.
A tu mi się jakieś paskudztwo przyplątało. Najgorsza ta gorączka, od rana na zmianę 38-39 i tak w kółko, ale to dopiero drugi dzień może mi do jutra przejdzie.Nie mam ochoty na antybiotyk...

Już mam ochotę na takie widoki

Częsc moich kotów



Nie ma jak dobra drzemka

inka74 napisał(a)

Aż tęskno do wiosny patrząc na tą pluchę i szarzyznę za oknem...

Początkowo pora wydawała mi się dziwna, ale termin okazał się być idealny. Jesienno-zimowe szarugi dały mi się we znaki.

mrokasia napisał(a)

lubię takie klimaty .
Pozdrowienia!

O, Kasia się obudziła z zimowego snu. Buziaki ślę!

Pszczelarnia napisał(a)

Gdyby ten Chrobry miał przyłbicę opuszczoną a pośladki ściągnięte w nagości - to może nie?

Jeśli Chrobry wzbudzałby kontrowersje, zawsze można Wilhelma z powrotem na koniu osadzić.

No fakt, słowiańskie pośladki raczej takie rozlazłe w porównaniu z tutejszymi.
Konszachty z Wilhelmem mogłyby skazać na wykluczenie ze wspólnoty.

Pszczelarnia napisał(a)

Jakieś pamiątki z podróży przywozisz?

Przygarnęłabym tę powszednią, lokalną estetykę. Miła jest memu oku. Taka na ludzką miarę. A na szczepki się nie zasadzam, chociaż przyznam, że nie spotkałam u siebie takiej ciemnej pelargonii.

Dalej jest tak:



No, może niezupełnie, bo zniknęła skarpa przy tarasie, będzie murek

Ziemię przejechał na jesień tylko pług. Wiosną jest plan przekopywać dalej, oczyszczać i mieszać z dobrociami.

Jolu Bożenko Aniu Mariolu
wiosna już niedaleko, słońce częściej gości, dzień dłuższy i jest ochota na dłuższe spacery.
Jak co roku zaglądam nad rodzime jeziorko ukryte w lesie

kilka fotek z dzisiejszego spaceru

I jeszcze rury, wszelakiej różnorodności



i jeszcze taka jakaś studzienka, chyba też w celu odwodnienia

pestka56 napisał(a)

Wygląda, że dopadło ciebie coś podobnego do mojego. W Wigilię jeszcze nic nie czułam, a następnego dnia temperatura, kaszel okropny, a potem przestałam mówić. Jeszcze teraz budzę się co rano i pokasłuję. Łatwiej też marznę.
Wygrzej się dobrze. Sierotka dobrze radzi, świeży imbir jest znakomity. Cebula nasypana cukrem też się przyda.

U nas ptaki co rano od 2 tygodni urządzają koncerty. Ale myślę, że to z powodu dobrze zaopatrzonej stołówki. Zima póki co trybie falującym

Kasiu dawno nie miałam nic podobnego, czuję się okropnie. Od rana mam cały czas gorączkę mimo leków zbijających. Kaszel mam jakby mi płuca miało rozerwać. Jutro idę do lekarza, bo moje starania są na nic...

Ptaki śpiewają jak na wiosnę Wolę tak myśleć, już prawie luty. Jeszcze miesiąc i to krótki i zaczniemy cieszyć się zdecydowanie dłuższym dniem i budzącą się przyrodą

Irysowo:

a tutaj ten łuk i przy schodach kawałek murka, skarpy już nie ma



Słaba jakość, ale teraz nie znajdę lepszego.

Przy łuku studzienka. Jest ona z 10 cm od brzegu kostki, wokół sporo zaprawy cementowej. Stąd pomysł, żeby ją hakone aureola obsadzić od strony ściezki biegnącej prze rabatę, żeby zasłoniła właz.

To jest widok od wschodu (po lewej stronie kostka)



Przy wejściu widoczny fundament (po prawej) ma być tam murek i donica w nim (ma być, żeby mi się schody nie rozsypały

Po prawej na rogu domu za obwódką kostki studzienka

Kilka fot dla lepszego nastroju