Julka też życzy wszystkiego naj naj w 2017 roku.

Rok się kończy. Czytam podsumowania na niektórych wątkach i wszystkie robią wrażenie. U mnie podsumowania nie będzie, bo nie ma czego podsumowywać. Mam cichą nadzieję, że nadchodzący rok mnie zaskoczy i pozwoli na jakąś choćby małą zmianę

Wszystkim życzę, aby przyszły rok był łaskawy i przyniósł nam wiele pozytywnych emocji, samych sukcesów, tych ogrodowych i nie tylko. Aby nasze ogrody piękniały i dawały nam wiele satysfakcji.

Na koniec kilka fotek. Buziaki i do zobaczenia i przeczytania w przyszłym roku.

Robert, na Święcie Róży w K. nie byłam. Za to zupełnie nieoczekiwanie pojechałam do Sierniewic i udało mi się kupić żółtą ozdobną jabłoń
Kindziu, rzeczywiście przyjemnie na nie popatrzeć. Swoich kilku ze starego ogrodu nie zdążyłam wykopać, także tych żółtych, zmarzły. Będę je oglądać u Ciebie
Jankosiu, jak pisałam, nie ukrywałam się, wykończeniówka w domu wykończyła prawie i mnie Czekam na obiecane nasionka. Hula Dancer tylko ty mogłaś wypatrzeć Poza jabłonką i kilkoma cebulowymi nic nie przykleiło mi się do rąk
ren133 - to faktycznie jest rutewka, kupiłam ją w Skierniewicach jakieś trzy lata temu. Aminek to jednoroczna roślina, można z powodzeniem wysiewać.
Tamaryszku, mój nowy ogród można dość szybko obejść A aminek jak wschodzi i rośnie bardzo podobny jest do zwykłego koperku, tak jak siewki sasanki do pietruszki
Bogdziu, Ty wiesz, że ja bardzo tęskniłam za Wami, ale czasami trzeba przeskoczyć na inne tory
Yolka- zdjęć typowej jesieni nie posiadam, przynudzam późno sierpniowymi, jeszcze hortki mi zostały, mogą być?
Rench - Reniu, w sezonie pokazywałam Pashminy, chyba, bardzo przymarzły poprzedniej zimy, startowały od zera. Krzaczki nierówne, dwa ładnie zagęściły się, dwa słabo, jeden chyba wypadnie. Mam dylemat, muszę wiosną coś zabrać z tamtego miejsca, albo lawendę, albo róże. Tylko gdzie to posadzę?

anna_t - pytanie już nieaktualne, ale chyba nie pomogłabym za wiele..
Aganiu, Pszczółko, Gruszeczko- dla was lipcowo-sierpniowe jeżówki


te żółte powyżej to jakieś miniaturki, rzeczywiście w drugim sezonie nie wystrzeliły w górę

Malkul, nie da się ukryć, że lubię kolory i im podporządkowane są rabaty: biało-niebieska, różowo- fioletowa, żółto-pomarańczowo-czerwona, wszystko okraszone bielą, czyli groch z kapustą
Gabrysiu, rok był zdecydowanie daliowy, ale cynie również się nie ociągały


Mała Mi - Aniu, rabaty napchane, ale bylinami, teraz tylko suchelce (nic nie wycinałam jesienią) i zimozielony skromny szkielet
Margarete- ozankę odmaładzałam, mam troszkę nowych w innych miejscach, agastache wysiewa się samo bez problemu
Vivo, bogactwo roślin i kompozycji to jest u Ciebie, a Jasmina zmarzła. W tym roku ma również tylko dwa baty.
Poziomko, dokładnie jest tak, jak piszesz. Amninek wysiał się sam, a najdorodniejszy był w ścieżce ceglanej

taki kawałek zabrakło

Życzę wszystkim szczęśliwego Nowego Roku, żeby Nasze ogrody rosły jak na drożdżach, roślinki nie chorowały i wszystko szło po Naszej myśli! Dużo nowych planów na ten rok.
A tutaj jeszcze takie małe podsumowanie tego roku..

Od końca lipca rzadko miewałam aparat w ręku, uskutecznialiśmy malowanie w jednym i drugim domu, częściową przeprowadzkę, muszę teraz ogarniać dwa miejsca
Dlatego będę pokazywać fotki kolejno, tak jak coś zdążyłam zrobić.
yolka, Donia72
Agcia, tak, to Kafka, bordowej nazwę muszę sprawdzić w kajecie, nie mam go tutaj.
Bogusiu, tak, to aminek, wysiewałam, ale sam wysiał się również
i skoro o daliach mówimy, to rzeczywiście były w tym roku nieziemskie, pomimo suszy. Żałuję tylko, że nie zrobiłam zdjęć nowym białym, a po wykopkach przy przewożeniu do piwnicy wszystkie kolory zostały pomieszane

jeszcze kawałeczek zostało, ale teraz kamień na składzie już jest więc za tydzień może przywiozą

Dziękuję Wam za tyle ciepłych słów. Motywują do dalszych starań.

Żegnając stary rok, zostawiam Wam ostatnią część wizytówki: strumień. Pszczoły i strumień - 2 elementy decydujące o całym ogrodzie. O jego ekologii i naturalności. Moja ingerencja w ogrodzie ma na uwadze te 2 żywe organizmy. Po pierwsze nie szkodzić - primum non nocere.

z efektów jesteśmy zadowoleni bo coraz lepiej to wygląda

pięknie się zgrał z brzozą

stara budka została dzisiaj wysprzątana, bo jednak były w niej pisklęta choć nie wiemy czy szpaków, czy jakieś inne, jeszcze jedną trzeba zrewidować.
Udało się też podgonić z kamieniem w strumieniu i pewnie byśmy skończyli gdyby kamienia znowu nie zabrakło
Jeszcze jeden kurs jest potrzebny

takie usytuowanie działki jak u nas powoduje albo fotki pod słońce, albo z naszym cieniem w tle

tym razem kamień jeszcze brudny i pewnie dopiero wiosną deszczyk go umyje

Groszek bylinowy nad strumieniem

Na koniec roku powiesiliśmy nowy domek i karmnik dla ptaszków

dobrze, że dzisiaj nie wiało

Strumień nie daje się okiełzać, jest dziki i nieprzewidywalny, próbuję go "ucywilizować" a on i tak szemrze w swoim własnym języku.

Strumień.
Drugim oprócz pszczół, bohaterem naszego ogrodu jest górski strumień. Stanowi on południowo-zachodnią granicę ogrodu o długości 150 m. Mamy więc 2 wodospady, 3 pary schodów z furtkami i "oswojone" pstrągi, które tak śmiesznie skaczą do góry z chwilą, gdy ktoś zchodzi do strumienia.

O naszym strumieniu min. opowiada odcinek 405 programu "Maja w ogrodzie":
Pszczelarnia - ogród na brzegu górskiego strumienia

ale wiciokrzew i to na samej górze przy szałasie ma już kwiatuszki

no i azalie się szykują chyba bo pontyjka zdziwia