Mini rabatka pod stodołą od września zeszłego roku trochę się poprawiła:



Rozchodniki Xenox pięknie się przebarwiły:



Hortka Limelight cieszy się po zafundowanym prysznicu:



Podobnie jak bzy:

Koniec sierpnia, w końcu na naszą pustynię Błędowską spada deszcz, już zdążyłam przywyknąć do myśli, że w moim regionie mamy tylko dwie pory roku: suchą i deszczową

Oto dowód!

08.08.2020:
Czekaliśmy na was tyle czasu, ale wreszcie jesteście, moje cudowności:




Ten ostatni pomidor kształtem przypomina latającego potwora spaghetti, nie wierzycie?

Jedyną stałą rzeczą w życiu ogrodnika jest zmienność, bzy posadzone, ale tylko tymczasowo, w następnym roku szykuje się giga rewolucja na tej ogromniastej rabacie, ale na razie cicho-sza! Nie mówcie nic mojemu dzioPkowi, bo pomyśli, że już całkiem odbiła mi palma




Poza wcześniej wspomnianymi roślinkami, do koszyka ostatecznie powędrowało też kilka ładnych host:

U nas taka zima

31.07.2020:
Wpadam w kolejny szał zakupowy, niespodziewanie w pobliskiej szkółce znajduję poszukiwane perovskie:




Zaciekawiły mnie też berberysy:



Ale jak zobaczyłam, że mają na stanie bez Black Lace, padłam na kolana, wysławiając ich pod niebiosa i od razu kupiłam 2 sztuki (całe szczęście, że nie można u nich płacić kartą, bo byłoby po domowym budżecie ):

Siany wczesną wiosną heliotrop roztacza przecudowną woń, co przechodzę obok tej skrzyni, muszę zanurkować do niej dziobem i zaczerpnąć tych naturalnych perfum:



Podobnie jest w przypadku budlei:

Trochę owocków z sadu (po przeprowadzce brzoskwinia nadal żyje i króluje w 2020):

Szczególnie, jeśli alternatywą do tych syzyfowych prac ogrodowych jest moczenie kuperka w gorącej, bąblującej wodzie i ognicho:



Lub montowanie bukiecików (firaneczkę, jak zresztą wszystkie u mnie w domostwie, uszyła moja nieoceniona starsza siostra):

Koktajlóweczki rosnace pod chmurką uginają się pod ciężarem owoców:



Warzywnik względnie wypielony, nie wstyd pokazać:



Jednak coraz trudniej zapanować nad tym buszem:

Wybaczcie, ale patrząc na ostanie zdjęcie zielonych papryk i naszych dłoni nie mogłam się powstrzymać, dostałam przed tym komputerem dzisiaj jakiegoś małpiego rozumu

W foliaku nadal zielono:

Jukka kalifornijska w swojej życiowej formie, ostatni sezon w tym miejscu:

Pierwsza od lewej. Doppio Rosa bez kwiatów, w tym roku zabrałam ja spod orzechów i wsadziłam do donic, oby zakwitła w 2024, wczoraj schowałam ją do "letniej kuchni" w stodole, może tym razem nie zmarznie:




I pachnąca najcudowniejszym aromatem na świecie świecznica:

Moje horcie, kolejna wielka miłość, pierwsza na liście, wcześnie kwitnąca Early Sensation:




Tutaj z kolei hortensja piłkowana Blueberry Cheesecake w jej pierwszym sezonie u nas:

Do dostrzeżenia roślinek wokół kręgu wystarczy zwykła lupa, nie potrzeba już teleskopu:



Różanka i wabiąca motyle lawenda:

Łączka kwietna tatulka, śliczne są te ślazowniki i cykorie (z korzenia cykorii szwagier zrobił kiedyś kawę, ciekawy smak):



I buszowanie w zbożu nad stawem:

Wracamy już do bardziej pruderyjnego stylu narracji Mam nadzieję, że nie zasiałam zgorszenia wśród tak szacownego grona.

Pod ogórkami grasują jakieś wężowije (szałas potów zamienił się w podporę dla nich):



Pomidorki obiecują prawdziwą ucztę:



Jeden z moich ulubionych składników sałatkowych, rzodkiewkowe nasturcje (smaczne są zarówno kwiaty, jak i liście):



Minikiwi i miskanty rosną, że hej!