w myślach tak ... i to niezłe jest ... wiem ... wiem jak - to oczywiste ... co gdzie ... i nagle jak mam na papier przenieść pustka ... też tak miałyście ??? ... muszę plan wreszcie w jakiejś mało wstydliwej postaci maznąć bo obecne bohomazy nie do upublicznienia jak na sprawnie siem posługującą programem graficznym osobę
))) ... od dwóch dni próbujemy zainstalować krawężniki przy chodniku ... prowadzimy nierówną walkę z matką mokrą naturą
... tzn żon walczy z krawężnikami ja poruszam się z kubkiem kawusi w promieniu 2 metrów (licząc na to, że nie dorzuci w afekcie) i nadaję podobno na męczącej częstotliwości o tym co tu ... posadzimy ... założę się, że choć od kilku dni monotematyczna jestem do bólu ... żon postawiony pod murem nie wymieniłby jednej marnej koncepcji ... a zapewniam, że przedstawiłam wiele ... ten pierwszy kjub ma już krawężniki i swoją różę na górze i zgraną kompanię na dół
... wczoraj korzystając z jednego popołudnia bez deszczu coś tam zrobiłam na rabacie leśnej
powiedzmy tak o niej ... naparstnice są koloru śmietanki z bordo kropkami .... bardzo chcą się rozwinąć a tu słoneczka brak i ciapie ... już widzę, ze pozostaną moją chorobą ... choć wczoraj po oberwaniu masy liści od ziemi nagle zesztywniałam w niemym przerażeniu spekulując czy rwąc te liście nie padnę trupem zatruta ich sokami ... żyję ... a jutro ... haaaaaaaaaaa ... jutro przyjadą dechy na taras !!!
żyję w symbiozie z piachem ... najwyższa pora rzucić to
... i dechy powitam na klęcząco chyba i z bukietem bezpąkowych piwonii ... no ... nasza stara piwonia strzeliła sobie w tym roku pączki wielkości łepka od szpilki ... taka fanaberia 
przyjazd dech nie oznacza realizacji tarasu ... niestety ... ale bliżej niż dalej
... dziefczyny to nie będzie szybkie przeobrażenie
... robotników jest dwóch z czego jeden lata z kubkiem 
