Kubusiowo
12:02, 12 wrz 2012
Gosia, super patent! Jesteś genialna!
Wędrując na skraj tęczy
Kiedy smutek czasem mnie otoczy
A szarość życia nadmiernie zmęczy
Siadam w ciszy, zamykam oczy
Wędrując myślami na skraj tęczy.
Na tej barwnej, cudownej wstędze
Szukam mej ścieżki kolorem znaczonej
Do krainy, która kiedyś będzie,
Domem duszy po wędrówce skończonej.
Może to będzie lepszy świat
Ten z marzeń, teraz nierealny.
Ale zanim śmierć mi powie mat
Pocieszę się tym, póki namacalny.
Otwieram oczy, już teraz silniejszy
Czując ulgę, że w codzienność wróciłem.
Bo przecież miłość, skarb najcenniejszy
W tym realnym świecie pozostawiłem.


