przyszłam się przywitać i chyba tu zostaje . kocham Francję , Prowansje i lavendy.kabina się nie przejmuj - musisz sie przecież myć ..

ta róża pnąca powaliła mnie na kolana ....ach

Ale cudo, ja też skakałam po drzewach nie gorzej niż chłopaki. Wyłaziłam nawet na wielkie lipy. Masz rację te wspomnienia pozostają. Tylko że kiedyś dzieciarnia łaziła paczkami, bawiła się w chowanego czy podchody a teraz .... komputery trochę psują dzieciństwo.... ale znowu gdyby nie one nie byłoby ogrodowiska Do tej pory wspominamy z moją kuzynka zabawy w domek pod wielką leszczyna, albo spanie w namiocie.... ach było fajnie

Kurcze blade muszę Wam to pokazać - normalnie dostałam bzika jak to zobaczyłam. Jak ktoś ma dziecko powinien czym prędzej taki domek zbudować u siebie,. Piszę o tym, bo ja wychowałam się na drzewie, sama samiusieńka nik mi się nie wtrącał. Miałam swój domek ale nie taki piękny. Nic tak nie rozwija wyobraźni jak fajny domek na drzewie. Nic taknieuczy szacunku do przyrody, jak ciągłe obcowanie z nią właśnie w taki sposób. Nic tak nie uczy rozumieć potrzeby naszych młodszych braciszków, różnych robaczków i żyjątek. Mamusie zróbcie taki swojemu maluchowi - znaczy namówcie tatusiów. Nie pożałujecie Ja do końca życia będę z sentymentem wspominała ten czas spędzony na drzewie, póki siłą niomal mnie z niego nie ściągnięto - gdy poszłam do liceum.
Zdjęcie jest z Interenetu nie wiem czyje - na facebooku udostępniła je pani Krystyna Szelag.