Już sprawdziłam co to takiego. Za duża jak na mój areał. Ja ciągle kombinuję żeby sobie sprawić kolumnowe czereśnie. Posadziłam średnio - późną odmianę Lapins ze względu na to że nie potrzebuje zapylacza ale ciągle mnie prześladuje myśl że owoce będą robaczywe. Póki co owoców jeszcze nie doczekałam. Dlatego myślę o jakichś wcześniejszych kolumnowych ze względu na brak miejsca.
Dziękuję za zaproszenie. Na razie do Hortulusa się nie wybieram, planowałam pojechać w porze kwitnienia róż ale ze względu na wariackie upały nie pojechałam. Może się wybiorę jesienią. Drogę teraz mamy ładną, ode mnie mogę jechać na wschód i zachód bardzo wygodnie. Nawet do pobliskiego Lęborka jedzie się ekspresowo a wcześniej była makabra.

hankaandrus_44 napisał(a)

Jolu, Aniu,

U Hanusi kwitnąć musi.
Czy powoje, czy jeżówki
zawsze piękne mają główki.
Czy to latem, czy jesienią
w tym ogrodzie kwiaty się mienią.

Ledwie zima spuści kaganiec,
ranniki wychodzą z ziemi.
Za nimi krokusy całym stadem
otwierają oczy przed obiadem.
A potem przez cały sezon
na wyprzódki: bratki,
cukinie i niezabudki.

I aż do jesieni ten spektakl trwa,
i między tym wszystkim jestem ja.
Jak tu nie lubić takiego raju?
Szkoda, że nie mam tu ruczaju.




ps. zdjęcia z archiwum

Haniu, dziękuję! ❤️

"U Hanusi kwitnąć musi" — ale mnie rozbawiłaś Biorę to jako motto na cały sezon

Masz rację, od ranników i krokusów aż po jeżówki i powoje... u mnie ten spektakl trwa non stop. A pszczoły mają bal non stop

I masz rację — jak tu nie kochać takiego raju? Ruczaju też mi brakuje, ale za to mamy koncert bzyczących zapylaczy i zapach lata.

Haniu, robota aż wrze u Ciebie
Akcja wiśnia i nalewka,super
U mnie tak dużo ich nie ma.

Ta śliwo-brzoskwinia Kubań to ciekawa rzecz.Zupelnue nie znam takiego drzewka ani owoców.
Trzymam kciuki żeby zdążyła dojrzeć przed 1 sierpnia
A nagietki na zdjęciu jak małe słońca o Pięknie

Aniu, dziękuję. Jeszcze jestem, ale już oczy sie przymykają, i ostatnie wpisy na dzisiaj.
Śliwę wypatrzyłam w necie. Nie chciałam węgierek, a ta na brzoskwini, może aż taka wysoka nie będzie.

Jak pożegnałam ślubnego, to nie miałam dla kogo warzyw produkować, Tyle co dla mnie, wystarczy w kioseczku. Bo i urobić się przy nich trzeba, i nie zawsze urodzi się wg planu. A kwiatki, - tyle zachodu, co jesienią i wiosną, a radość, stale jest, oczy się śmieją, i ogród nie taki smutny.

Póki jeszcze mogę, to wołam o podwózkę. A potem, to nawet na wózku mnie dowiozą. Tyle, że ich praca będzie w ogrodzie, nie moja.
Trzymaj kciuki, żeby nam się jeszcze kilka lat udało do tych ogrodów chodzić.

Plan mój jest do setki, a ile mi się uda użyć, niezbadane są wyroki. Na wszelki wypadek: świece/takie z podziałką/ trzymam w szufladzie.

Dobranoc.

Życzę dociągnięcia do setki w dobrej formie i na własnych nogach a nie na wózku .

Dzięki, Jolu. Codziennie staję do pionu. Pion co prawda chwiejny, ale jeszcze się po mieszkaniu nie podpieram.

Ale za to w ogrodzie... chojrak jestem.