I jakoś ogólny widok szarego ogrodu, nawet w słońcu ni jak nie cieszy

Ja dopiero dobijam 40, a jesienią ogarnęło mnie takie osłabienie,że posprztanie w kuchni z blatu wymagało potem odpoczynku, potem np rozwiesilam pranieni też musiałam z pół godziny odpocząć bo serce waliło i sił nie miałam...niedawno,tzn na początku marca było podobnie, wracałam z pracy i musiałam poleżeć,żeby cokolwiek zrobić...aż strach myśleć co to będzie za 10-20-30 lat...

Aśka, uważaj na siebie
Ja też po przechorowaniu "czegoś", test niby negatywny, a działam jak stara kukiełka, której ktoś sznurki podciął Niby chodzę, niby robię, niby kopię w ziemce i chwasty wyrywam, ale to wszystko niby, bo co chwilę trzeba oddech złapać i odpocząć dłuższą chwilę... A ja młoda laska, 40plus, hehe
Nie wiem ile w tym psychozy, ile przesilenia wiosennego i zimowego rozpasania, które trzeba nadrobić, a ile realnego zagrożenia covidem
Czasy ciężkie i trudne, uważać trzeba i na siebie i na innych, żeby komuś tego badziewia nie sprzedać, trzym się

I jakoś ogólny widok szarego ogrodu, nawet w słońcu ni jak nie cieszy



"Trawnik" woła o pomstę do nieba ale nie mam sił by z wertykulatorem po nim jeździć


Pierwsze fiołki kwitną, za chwilę wszędobylski żarnopłon będzie się żółcił. Zapylaczkę na przylaszczce zdybałam, i takie blado różowe przylaszczki też się pokazały. Ciekawe czy w końcu zakwitną szachownice perskie... to już trzeci rok

A wczoraj była Pełnia Robaczego Księżyca Na chwilę wychynął zza chmur