vita napisał(a)

Nie ogranicza mnie pancerz profesjonalnej krytyki, nawet jak tutaj takiej nie ma
Moja przygoda z malarstwem jest długoletnia, przedkładam malarstwo akwarelowe, trudniejsze, ale o wiele bardziej efektowne jeśli chodzi o efekty światłocieniowe a te uważam za najważniejsze w malarstwie. Światło i barwa.
Dziękuję za szczerą odpowiedź, teraz mogę odbierać Twoje malarstwo swobodniej, mogę podejść indywidualnie, przyjrzeć się motywom i intencjom. Czy jesteś otwarta na konstruktywną krytykę?

Wito, masz rację, każdy wybiera tę Śnieżkę która mu bliższa.

Ja zostałam przy sztalugowym. Lubię zapach farb, mieszanie ich na palecie, fakturę którą zostawia pędzel i szpachelka. W akwareli podziwiam lekkość i to jak pracuje woda, ale sama wolę kiedy mogę poprawiać i budować warstwy.
W mojej grupie są tez dwie osoby akwarelowe i sztalugowe. To dobrze mieć towarzystwo do wymiany doświadczeń, nawet jeśli techniki są różne.

A o malarstwie możemy spokojnie przejść na priv. I jak chcesz to pisz uwagi do mnie.
Chętnie posłucham cię jak Ty podchodzisz do światła w akwareli.

Doskonałość przychodzi z czasem, a najważniejsze jest to, że wróciłam do malowania. Każdy zaczynał od obrazów, które dziś nazwałby prymitywnymi. Ja też mam takie i nawet komuś się spodobały i poszły na prezenty a niektóre sprzedałam.

Malowanie mnie cieszy i wycisza, dodaje energii i to już ogromna wartość. Sztaluga, zapach farb, moment kiedy powstaje coś z niczego. To jest terapia i radość jednocześnie.

A że z roku na rok warsztat i spojrzenie się zmienia, to naturalne. My się zmieniamy, zmienia się też to co malujemy i jak to widzimy. Czasem mniej, czasem więcej, ale zawsze do przodu.
Wiem niedoskonałości jeszcze są i moze będą u mnie... One są dowodem, że próbuje, maluje i że idę dalej.I sama i z grupą..

A teraz zostawiam jeszcze ciut ogrodowy kadrów

i

anabuko1 napisał(a)

Piękny kadr, to miejsce zachwyca. Dawno mnie tu nie było, ogród zmienił się nie do poznania. Nowe rabaty, placyki, ścieżki, piękne kępy różnych kwiatów. Pysznogłówka mnie zauroczyła, nie wiem, czy to zasługa odmiany, czy ziemi, bo moja nie rośnie w kępie, tylko rozłazi się pod ziemią i wypuszcza pojedyncze kwiatki.
Aniu pięknie piszesz o malowaniu, od razu wyczuwa się pasję.

Dorota321 napisał(a)

Piękny kadr, to miejsce zachwyca. Dawno mnie tu nie było, ogród zmienił się nie do poznania. Nowe rabaty, placyki, ścieżki, piękne kępy różnych kwiatów. Pysznogłówka mnie zauroczyła, nie wiem, czy to zasługa odmiany, czy ziemi, bo moja nie rośnie w kępie, tylko rozłazi się pod ziemią i wypuszcza pojedyncze kwiatki.
Aniu pięknie piszesz o malowaniu, od razu wyczuwa się pasję.

Dorotko, dziękuję
Ten ogród maluje się sam. Ja tylko trzymam łopatkę i podlewam.
Każda rabata to nowe różne plamy koloru, każda ścieżka to linia która prowadzi do spokoju.
A pysznogłówka? Ona tu po prostu złapała wiatr w żagle i postanowiła rosnąć gęsto, żeby było komu klaskać skrzydłami motylom.. Taka jest zawarta i wysoką trochę. Muszę ją później przesadzić gdzieś na tył,bo trochę mi zasłania inne rośliny.
Czyli zawsze cis jest do przesadzania. Ale i tu Dorotko pewnie znasz to dobrze ?

L

Hibiskusy...

Zostawię wam mój wiersz jaki ostatnio napisałam .
Nie jedyny. Są i inne.

I zachód słońca nad moim zalewem Dębowy Las