Wzruszające historie, nic nie potrzeba więcej dodawać, wzruszyłam się
Bociek wspaniale zapozował❣️
Czy po wyleczeniu skrzydła wrócił na swoje miejsce zamieszkania?, bo moje jaskółki dymówki przylatują co roku

Aprikola

Garden of Roses




w tle Aprikola

Garden of Roses


Jude de Obscure

Mme Isaac Pereire

Comte de Chambord

Myślałam jeszcze o tulipanowcu, co prawda nie jest zimozielony, ale rośnie szybko i wysoko i przebarawia się na żółto.

Ewentualnie tulipanowiec mogę posadzić bardziej na prawo ... Które miejsce lepsze?

Takie pytanie mam

W tym miejscu w rogu mam miłorząb dwuklapowy, który w żaden sposób mnie nie satysfaknocjonuje i chciałabym w jego miejscu posadzić coś zimozielonego, np.jakąś wysoką sosnę, coś co w miarę szybko urośnie i będzie widoczne z daleka, z dużą koroną. Co mogłbyście mi doradzić w tym miejscu? Bo na sosnach np to ja się nie znam. Po jednej i drugiej stronie są brzozy.

Kolejna historia w obrazkach - zachodnia część okrągłej rabaty pachnąco - jadalnej. Rabata jest w górnej części ogrodu, miała być różanką z dodatkami, niechcący wyszła rabata daliowa z dodatkiem róż Roże rosną wolniej niż dalie, stąd to nieporozumienie. Z czasem miejsca dla dlii będzie mniej a róże pokażą, co potrafią.

To jeszcze trochę zmian
Podwórko maj 2021


Podwórko sierpień 2022


Tu chyba 2018

I 2021

Agnieszko - dzięki

Z "Opowieści ptaśkowych" wrzucę zdjęcie boćka, który dostał imię Klekotek (po poprzedniku) przebywał w wolierze wujka obok nas, dopóki skrzydło mu się nie zagoiło. Musiał bratać się z kurkami i gołąbkiem. Zastanawiałam się, czy nie będzie miał zaburzeń osobowości na kurzą, ale jakoś nie Ma przepiękne oczy o głębokim spojrzeniu:







Z gołąbkiem to jeszcze inna, ciekawa historia, zbratał się bardzo z kurką sebrytką, której nie odstępował na krok, chodził za nią pieszo i nawet grzebał w ziemi, wyglądało to śmiesznie ale i wzruszająco zarazem, taka przyjaźń
Pamiętam jak wiele lat temu (uhu, hu, jak to dawno było ) czytałam książkę prof Konrada Lorenza "Opowiadania o zwierzętach", na zawsze zmieniła moje podejście do świata zwierząt. Wzruszyła mnie żałoba u słoni po utracie jednego z towarzyszy i łzy słoni. Jedno jest pewne, ludzie od zwierząt mogliby się wiele nauczyć

Kordina napisał(a)

Grażko fajne te porównania, widać jak sama natura (dzięki nam ) sobie radzi i się rozrasta, ktoś tu napisał o hipotetycznej reakcji ema - "albo tak utyłem, albo ścieżki są coraz węższe"

Bożenko, święta racja
Ja niezmiennie się dziwię, że mój ogród, mimo kolejnego suchego roku, sam /przy mojej niewielkiej pomocy/ daje sobie świetnie radę

Super stwierdzenie, dla mojego eMa to ścieżki są węższe, bo przez 47 lat małżeństwa nie przytył - ważył 65 kg i nadal tyle waży, co uważam za wielce niesprawiedliwe, bo ja przytyłam

Podwórko też się zmieniło
To rok 2017

I 2022

Tu 2013 /Tofiego nie ma już z nami 8 lat/

I 2022