Dzisiaj popadała więc się cieszę.

Elu, otoczenie oczka jest przepiękne. Nie myślałam, że hortensje nad oczkiem będą tak pięknie wyglądały i pasowały.

A to dopiero psi hotel. Ha, Ha, Ha... Ta pani powinna rybki hodować i to malutkie, bo większej pewnie by się przestraszyła.

Kiedyś miałam doga, który był w drugim etapie nosówki. Miał epilepsję. Objeździłam z nim tramwajami i autobusami całą Warszawę, bo w kolejnych gabinetach wykańczały się potrzebne mojemu psu zastrzyki. On w końcu panicznie bał się każdego wyjścia z domu, nie mówiąc o wsiadaniu do tramwaju, a poczekalniach u wetów prawie umierał ze strachu. Wielki pies.
Jedna z wizyt skończyła się prawie kompletną demolką gabinetu, bo Tim usiłował uciec, a skoro nie udało się to chciał się wcisnąć po gablotę z lekami. Wet stał i patrzył jak ja powoli dochodzę do końca moich możliwości fizycznych. W końcu powiedział „jak pani nie umie poradzić sobie z psem, to trzeba było ratlerka kupić”. Wstawiłam Tima na stół. Dałam radę, dziewczyna 48 kg wagi i 158 cm wzrostu. Krańcowo zdenerwowanego, warczącego i kłapiącego zębami sporo cięższego ode mnie doga.