Beata, tak wygląda moja stipa. Wzrost na wysokość raczej zatrzymała i mam teraz takie widełki na każdej.

a ja jeszcze chciałam wrócić pamięcią do minionych świąt i coś Wam pokazać ....




i moje chłopaki

Tomku co to za trawa po prawej stronie , ta kwitnąca , wysoka ?

Jeszcze jedno piękne zdjęcie Danusi

Gardenarium napisał(a)

Jedno zdjęcie pokażę, ale całość będzie w realizacjach

Kindzia napisał(a)

Nie ma dziwne

Przed chwilą słyszałam, że w przyszłą sobotę ma być DWADZIEŚCIA STOPNI !!!!

ja jak św. Tomasz jak nie zobaczę to nie uwierzę....już tyle razy nam obiecywali

Ja mam tą tojeśc ale dostałam w tamtym roku latem więc sie jeszcze nie rozrosła . w nastepnym roku juz by może była do podziału ale w tym na pewno jeszcze nie. Pozdrówka.Gratulacje z okazji setki.

Fargesia nitida i murielae (na pierwszym zdjęciu F.m. 'Grune Hecke', na drugim po lewej F. nitida 'Great Wall' - ma bardziej przewieszone pędy)
Obydwa gatunki są odporne na mróz (u nas bez uszkodzeń do -30 C) i zimozielone. W surowe zimy liście stracą, ale wiosną wypuszczą nowe. Ważne - roślina sama oczyszcza się z uszkodzonych liści !
Najlepiej czują się w półcieniu na żyznej glebie. W zależności od odmiany osiągają od 1,5 do 3,5 m wysokości. Są to gatunki kępowe, po 20 latach kępa ma około 1,5 m średnicy u podstawy (po 6-7 około 0,6 m). W trakcie mrozów liście zwijają się w rurki, co chroni je przed wyschnięciem. Rozłogowe bambusy, np Phyllostachys tego nie potrafią i przez to gorzej zimują.

Chrysopogon gryllus (3 wysokie kępy trawy po lewej stronie).
Na zdjęciu w szacie jesiennej. Latem jest niebieskawo zielony. Kłosi się pod koniec czerwca i wtedy zdobi ogród fioletowymi kłosami. Potem jaśnieją i utrzymują się do późnej zimy.
Pędy kwiatowe osiągają 2 m wysokości, a liście nie więcej niż 50 cm. Chrysopogon to długowieczny gatunek (co najmniej 20 lat), nie wytwarza rozłogów i nie nasiewa się. Kępa po 10 latach osiąga 40-50 cm średnicy u podstawy. Jest mrozoodporny i dobrze znosi suszę (woli cięższe gleby). W ogrodzie może zastąpić ostnicę olbrzymią, która ma u nas problemy z zimowaniem. Sadzić najlepiej pojedynczo wśród niższych gatunków, lub w powtórzeniach. W grupach wygląda źle.

bogumila_bienko napisał(a)

...a w domu niekończące się kwitnienie...nie ma odpoczynku.

Bogusiu tez miałam kiedyś takiego kwiatka tylko czerwono kwit,widzę że cały czas sadzisz, pikujesz
to tak jak ja Mtylko po ziemie lata do sklepu pozdrawiam

Proszę bardzo
Na zdjęciu jedna z ulubienic - sesleria Heuflera. Jest to świetna propozycja na cieniste rabaty (w słońcu traci na urodzie). Im ciemniej tym bardziej widoczne jest niebieskie wybarwienie. Na zimę nie traci liści, ale trzeba ją wcześnie ściąć wiosną. Najlepiej pod koniec lutego, bo bardzo wcześnie zakwita (na ogół w marcu), a kwiaty są ładne o fioletowym zabarwieniu. Chorób i szkodników nie stwierdziliśmy, jest długowieczna, bezrozłogowa i nie nasiewa się. Same zalety ! Osiąga 30 cm wysokości i 50-60 cm szerokości. Jeśli ma okrywać grunt, trzeba przyjąć rozstawę 50x50 cm. Gęściej nie ma sensu, bo nie widać ładnego przewieszonego pokroju.