Roma doczytałam u Ciebie o doniosłym i podniosłym wydarzeniu. Gratulacje jeszcze raz

Sylwia no tak mnie pogoniłaś, że dobra, no wstawię, choć opór wielki mam. Fotka z połowy listopada, jeszcze w trakcie prac. Głównej rudery już nie ma, aktualnie nie ma też tych resztek zabudowań po lewej stronie. Ostał się ino mur i dom sąsiadów za murem. Zniknęło wszystko co rosło za płotem. A moje świdośliwy już w stanie bezlistnym. Pod siatką widać żywopłocik z ostrokrzewu, o który pytałaś (o ile go tam w ogóle dojrzysz).



A siatka dalej nie wymieniona, choć eM się tak zaklinał, że w tym roku to już koniecznie. No ale wiadomo, że jak facet mówi, że coś zrobi to on to zrobi i nie należy mu o tym co pół przypominać.
Oczywiście są od tej reguły chwalebne wyjątki.

Na podjeździe robi się zielono, gdy od czasu do czasu pada...
Rośnie tam dzika trawa, trochę dosialiśmy, nie traktuję jej jak trawnika, nigdy nim nie będzie, ale i tak kosimy i nawozimy czasem ...

Zaczęły kwitnąć jeżówki. Uwielbiam ten czas



I kwitnie rudbekia. Ta omszona, która co roku zaskakuje wyborem miejsca, gdzie się pojawia...

I przestało mi przeszkadzać, że ogród ma różne kolory...żółty, niebieski, czerwony ...
Kolorowe Zapachy - jak byłam mała, dostałam na działce od cioci bukiet kolorowych kwiatów, cały dla mnie. Tak wtedy powiedziałam

Och, Edytko! Ty pierwsza już taką piękną ogrodowiznę pokazałaś, Ja byłam w niedzielę, ale moje mikre kwiatki. U mnie jednak zimniejsze wiatry. Ale też coś rwie się do życia. Oby tylko luty nie zwarzył nam zieloności.
Dzięki za tyle optymistycznych fotek. Ściskam, całuski ślę.

Witaj Renatko dawno mnie nie było latam pomachać i buziaki zostawiam zdrowia i uśmiechu na nowy 2020 rok życzę