A ja od kilku dni właśnie u Ciebie nad Bugiem.... zgłębiam historię, bardzo ciekawą, ogrodu.
Ja do Bugu mam tylko trzy kilometry... ale tak urokliwie nie jest

Aprilku, zbieram szczękę z podłogi.
Dawno mnie nie było, przegapiłam więc, że wątek wreszcie załozyłaś.
Ale cudny ten twój kawałek Zielonego Świata!
Na piaskach i w lesie takie magiczne zakątki stworzyłaś.
No, cudowności.

To jest nas dwie Fajna dyskusja się przetoczyła, czytałam z bananem na twarzy.
Haniu, przeczytałam, że resztek traw nie wyrzucasz na kompost.
Resztki traw to ścięte trawy?
Nie nadają się do kompostowania?

Za żadne skarby nie dałabym się zawlec na morska plażę czy górski szlak w szczycie sezonu. Wizyty w zamkniętych pomieszczeniach z dzikim tłumem w tle zawsze kończyły się u mnie migreną.

Basiu, witaj w klubie Swobodnej jesieni w ogrodzie bez zadęcia!

Takiego buszu Wam i sobie życzę w 2022 roku


Wypatrzyłam, że masz warzywnik. To moje niezrealizowane dotąd ogrodowe marzenie.
Waham się ciągle, bo mam obawy przed ślimakami. Posiałam w tym roku koper i zeżarły ledwo wychynął z ziemi.
Nie masz ślimaków czy znasz jakiś skuteczny sposób na nie?

A busz robi wrażenie

Przecudny ten jer.
Przyszłam w odwiedziny.
Kwiatków i ptaszków to się spodziewałam, ale klubu nie.
Można dołączyć?

Spotkałam Cię u Vity i przyszłam w odwiedziny
To była prawdziwa przyjemność - odkrywanie kawałek po kawałku Twojego ogrodu.
Zauroczył mnie Twój ogród. Te murki, ścieżki, wgłębnik, różnice poziomów.
I zainspirował - wiosną zrobię mini oczko dla żab (jakoś dotąd o tym nigdy nie pomyślałam).
No i włączył chciejstwa - na listę chciejstw wpisałam róże Sibelius, Dinky i Bekavu.