W moich kaszubskich rejonach zwyczaje świąteczne były minimalne. Jedynie dyngus ale nie wodą tylko jałowcem. Nawet ze święconką nie chodziło się do kościoła.
Rytuałem było pieczenie ciast na święta, był piec chlebowy w którym piekło się chleb. Złościłam się bo zazwyczaj pieczenie wypadało w wielki piątek, babcia konsekwentnie przestrzegała postu a my razem z nią bo ona rządziła . No i ciasta nie można było w piątek jeść.

Dziękuję, Jolu. O tych jałowcowych dyngusach, to gdzieś czytałam. Miał to dla mnie taki posmak moich doznań z ojcowską "palemką". I w ogóle to miało to chyba oznaczać panowanie męskie w gospodarstwie. "A wy baby do garów" Facet przy patelni? To obraza dla kobiety. Tak nam wmawiano przez wieki. W tym domu rządzę JA i basta! I to nam zostało z tych piastowskich rządów do teraz.

Dlatego i na wsi i w mieście kobiety idą głosować na tego, którego wskaże mąż, albo facet na ambonie.

Ale polityka w ogrodzie też ma swoje granice. Facet do pielenia krzyża nie nagnie, no trawę skosi, po godnie przy kosiarce wygląda, skopie grządkę przez jeden dzień. Jeszcze przypilnuje, żeby było zasiane w ogrodzie, to co on lubi. Chyba, że złapie bakcyla. Ale chwalić się ogrodem, jest gotów stale. Od 15 lat sama uprawiam swój ogród, i nie widzę różnicy, czy tu tylko ja pracuję, czy z małżonkiem. Czas otworzyć oczy. Ja już otworzyłam.

A na dzisiejszą środę ogłaszam poranny przymrozek -2 C. Słońce wychyla się z mgielnej zasłony. Będzie słonecznie cały dzień. Chwile z Wami przy śniadaniu i idę do ogarniania przestrzeni. A potem wyjście na spacer, niestety, bez psa.

Miłego dnia dla Was. I nie szarpcie się przy piekarnikach i kuchenkach. Ile można w siebie naładować? Tle ile zmieści się w garści. Proszę uświadomić ile tych gąb w domu trzeba zatkać. Na jeden rzut garnek żuru, i trochę kiełbasy. Ciasto do kawy i to wszystko. I koszt mniejszy, i kłopot mniejszy.

Wesołych Świąt na spacerach, na wyjazdach, na odwiedzinach miejsc, które dopiero odkrywać będziecie.

Ja zupełnie na luzie podchodzę do zbliżających się świąt. Nie gotuję, nie piekę, jedynie mazurek musi być (kupiony w cukierni ).
A ten jałowiec to taka kaszubska odmiana śmigusa dyngusa. Nie wiem czy miało coś wspólnego z męska dominacją .

Moja rodzina ma częściowo niemieckie korzenie. Święta obchodzimy tradycyjnie a jako dzieci szukaliśmy wielkanocnego zajączka w ogrodzie. Mama nam szykowała koszyczki z siankiem i słodyczami. I chowała. A żeby te słodycze były hojne to dbał mój dziadek który przysyłał paczki z RFN. Tradycyjnie był żurek, kiełbasy szyneczki i ciasta. To był też czas na tzw połażenie po chałupkach tzn na odwiedzanie rodziny i sasiadów bo zwykle nie było na to czasu.
Śmingus dyngus to było ganianie po wsi z wodą, psikawki, konewki wiaderka i co tam było. I kilkakrotne przebieranie mokrych ciuchów.
Koszyczek i rezurekcja to obowiązkowo. W mojej rodzinie wiary i tradycji dzieci uczyła nasza babcia bo dom miałam wielopokoleniowy.

No jak to nie? Przecież chłopców po łydkach nie smagali, tylko dziewczyny były w opałach, bo bez spodni jeszcze wtedy chodziły. Do dziś dzień, co poniektórzy krzyczą, żeby zakazać kobietom noszenie spodni, bo to nie przystoi niewiastom.

Chyba zakazy nie przebijają się do szerszej publiczności . Na ulicach, gdziekolwiek nie uświadczysz dziewczyny w sukience w obojętnie jakim wieku by nie była. Aż głupio się czuję bo ja nie cierpię spodni .

Jolu, TY jesteś damą, to musisz chodzić w sukience, albo spódnicy. Ja jestem tylko namiastką damy, bo nie ma mnie kto podziwiać w takich kreacjach. Chodzę w spodniach, bo to jest wygoda.

Na ekstra wyjście też wkładam sukienkę.

To nie odnosiło się do noszących spodnie , to ja nie cierpię chodzić w spodniach. Od dziecka tak mam .

Haniu, bardzo przyjemnie się czyta wszystkie te wspomnienia. Zgadzam się z Tobą co do nadmiaru prac związanych z świętami. Fajne przemyślenia.
Haniu zdrowych, wesołych i słonecznych Świąt życzę

Joku napisał(a)

To nie odnosiło się do noszących spodnie , to ja nie cierpię chodzić w spodniach. Od dziecka tak mam .

Jolu, ja absolutnie nie przyjęłam Twego wpisu w negatywnym znaczeniu. Jak pracowałam, chodziłam w spódnicach, sukienkach, kostiumach, potem dla wygody wszystkie kiecki poszły precz, zostałam przy dresach i spodniach.

Dlatego nie zmieniam swego nawyku. A inne mogą też ubierać się wg własnego gustu, mnie to nie razi, ani nie denerwuje.

Czas na spanko. Dobrej nocy życzę.