Żurawiny zbierałam niegdyś w borach i rzeczywiście zgadzam się z Basią, że to są jedne z najlepszych dżemików w smaku

Ja nigdy nie trafiłam w lasach na żurawinę, nie znam miejsc gdzie rośnie, zawsze myślałam, że gdzieś na mokradłach. No a konfitura smaczna, ale sama żurawina nie zawsze dostępna w sprzedaży a często jak juz jest to dość droga. Dlatego fajnie byłoby mieć swoją

Dziewczyny odpowiem zbiorczo na pytania o żurawinę na podstawie mojego doświadczenia i tego co przeczytałam w literaturze.

Jest to żurawina wielkoowocowa Ben Lear (Vaccinium macrocarpon). Najlepiej rośnie w miejscach słonecznych. Nie sprawdziła się jako zadarniacz pod borówkami amerykańskimi bo miała za ciemno, za dużo nawożenia i przeszkadzała w ściółkowaniu borówek.

Posadziłam, a właściwie przesadziłam parę sadzonek (4 lub 5), jesienią 2024 roku. Po dwóch latach uprawy na kwaśnym piasku z odrobiną próchnicy z przekompostowanej kory zadarniła około 1 m2. Teoretycznie lubi wilgoć ale u mnie przetrwała całą wiosenną suszę do czerwca tylko z 1 (dosłownie jednym) podlaniem. Po 2 latach uprawy zebrałam około 1,5 kg owoców. Na razie jeszcze jej nie nawoziłam ale wiem, że potrzebuje minimalnego nawożenia.

Trudno jest ją wypielić i trzeba tego pilnować od początku. Gdy już się rozrośnie to tworzy matę ze splątanych pędów i jest mniej chwastów.

Wybrałam odmianę Ben Lear która dojrzewa pod koniec września aby nie zostawiać zbiorów na październik kiedy rzadziej bywam w ogrodzie.

Zwykle robię dżem z samej żurawiny lub z dodatkiem jabłek. Żurawina błotna (Vaccinium oxycoccos L.) rosnąca w naszych lasach ma trochę bardziej cierpki smak.

Na poletko żurawiny co 2-4 lata trzeba dosypywać kolejną 2-5 cm warstwę piasku.

Z fajnego bloga o uprawie żurawiny (http://zurawina.net/?page_id=65):

"Warstwa piasku stanowi świetne środowisko dla rozwoju korzeni żurawiny. Kolejne warstwy piasku przysypują osypane liście oraz obumarłe pędy, ułatwiając mineralizację zawartych w nich substancji odżywczych które są następnie łatwo dostępne dla korzeni żurawiny."

Wynika z tego, że czeka mnie napiaszczanie żurawiny w przyszłym roku. Chyba wykorzystam jesienny urobek z kopców kreta

Nieco wyblakłe barwy jesieni...

Brakuje mi słonecznych dni w weekendy aby uwiecznić piękno kwitnących wrzosów i przebarwiających się na ognistą czerwień borówek.

Łapiąc krótkie chwile słońca w jesiennych Kaszubskich piaskach...

No pięknie Piękna, wrzosowa jesień u Ciebie Pasują te wrzosy do Twoich Kaszubskich Piasków, ma to swój niepowtarzalny urok i klimat

Dziękuję Basiu.

Też uważam, że wrzosy pasują do działki i do Kaszub; w końcu rosną naturalnie w okolicznych sosnowych lasach wraz z mchami, czarnymi jagodami i brusznicami. Chciałam, żeby ogród nawiązywał do kaszubskiej przyrody i krajobrazu.

Posadziłam teraz parę wrzosów w suchym półcieniu i cieniu pod brzozami. Jeśli się sprawdzą to będę je naturalizować na działce w innych trudnych miejscach.

Obserwuję pilnie Twoje doświadczenia z wrzosami, a już suchy półcień i cień interesuje mnie szczególnie
Dziękuję za wyjaśnienia co do borówek, piasku kwaśnego wykopuję tyle, kopiąc dołki pod nowe rośliny, że mogłabym chyba nim obsypywać całą hodowlę borówek Najbardziej mnie cieszy, że najwyraźniej nie jest aż tak wrażliwa na brak wody, jak internety piszą. Może właśnie ta błotna jest trudniejsza pod tym względem? A skoro do tego mniej smaczna, to mała strata.