Dziękuję Ewo za życzenia i miłe słowa , mam kolejny sweterek, który niedawno skończyłam. Pierwszy raz robiłam w ten sposób. Jest kwiatkowy, więc Ogrodowiskowy

Dorotko, zachwycający ten sweterek ☺️
Jest jak dzieło sztuki☺️
Sama też przymierzam się do zrobienia sobie narzutki w tym stylu, tylko,że ja dziergam z kordonka ☺️ Mam już trochę motywów gotowych, ale przede mną jeszcze daleka droga ☺️
Czytam o Twoich zmaganiach z chorobą, trzymam mocno kciuki za powodzenie w leczeniu ☺️
Twój ogród, i sposób w jaki go fotografujesz sprawia wrażenie bajkowej krainy☺️Tu w jego otoczeniu wyglądasz Jak królowa elfów ☺️
Pozdrawiam serdecznie ☺️

Betonki zrobiłam kiedyś sama.

Na co dzień w domu wyglądam jak z mocnego horroru i nawet moje pogodne usposobienie nie zamaskuje bladej skóry, braku włosów, zmęczenia i kiepskiego samopoczucia. To dopiero druga chemia, a ja już jestem nią tak przesiąknięta, że nic mi nie smakuje, nie wchodzi. Dam radę, muszę dać! Ja typem wojowniczki jestem, więc o poddaniu nie ma mowy.
Rodzinę mam na prawdę udaną, synowe wszystkie trzy to dobre partnerki dla moich synów, ja z nimi też mam dobre relacje. Ewa w poście gdzieś wcześniej napisała, że najlepsze teściowe to te, które mieszkają osobno chyba trochę prawdy w tym jest.

Dorotko, zdjęcia tajemnicze i romantyczne. Po prostu piękne.
A sweterek to dzieło sztuki. Na konkurs go trzeba zgłosić. Ciekawa jestem, czy są takie konkursy.
Dorotko, zdrówka i jeszcze raz zdrówka.

Świetne te betonki.
Dorotko podpowiedz mi co robisz z rojnikami po sezonie, szczególnie w takich małych doniczkach? Czy one potrzebują w kolejnym sezonie jakiegoś dzielenia, przesadzania? Co z przekwitłymi rojnikami? Jakoś się je przycina? Jestem zielona w tym temacie.

Niestety z tymi teściowymi to prawda. Mam świetną teściową, ale po mieszkaniu z nią kilka dni (zatruliśmy się kiedyś czadem w mieszkaniu i musieliśmy zamieszkać u niej przez jakiś czas) myślałam tylko o tym, by wreszcie wrócić na swoje, mimo że mieliśmy własne piętro w jej domu.

Wiem co to choroba nowotworowa, bo miałam z nią do czynienia w domu, wiem jak jest ciężko. Metody leczenia przez te 30 lat bardzo się zmieniły, dawniej to był wyrok. Teraz jest tyle różnych terapii, możliwości leczenia i walki z bólem, zbiórki pomagające rodzinom w trudnych sytuacjach (kto by kiedyś o tym pomyślał). Wierzę, że wszystko będzie dobrze. Masz dla kogo walczyć, masz wspaniałą dużą rodzinę, która cię wspiera. Dasz radę!

Dorotko.w twoim ogrodzie jest zawsze czarująco.

Biały stolik przykryty wieńcem z kwiatów i świecą... A potem inne piękne dekoracje
To nie stolik. Miejsce gdzie zatrzymuje się czas, żeby wypić herbatę z zapachem róż.

Twoje róże Artemis, Iceberg, The Prince...
Każda ma imię i charakter. Jedne szumią pudrowym różem, drugie płoną jak zachód słońca.
A te fioletowe kaskady i białe chmury hortensji? One trzymają cały ogród w objęciu.

Widać, że to ogród z miłością.
I z ręką która dzierga nie tylko swetry.
Dzierga też kompozycje z kamieni, szkła, kwiatów i światła.
Praktyczne i inne niż z sieciówki - dokładnie tak jak lubię.
Te małe drewniane domki w fioletach, szklane kule w liściach, świeca w szkle...
To są kropki nad "i" w Twojej ogrodowej opowieści.

Masz rację z tymi teściowymi Czasem najlepsza bliskość to ta z szacunkiem i dystansem.
A najbliżej serca jest miejsce, gdzie można usiąść, popatrzeć na dmuchawca i po prostu być.

Ściskam,
Ania