Kulistą tuję potraktowałam wiosną nożycami do żywopłotu. Trzeba było to robić systematycznie. Obok rosły 3 szmaragdy- wszystko było osłoną od wschodniego wiatru. Miały zostać skrócone. Poprzedni post był napisany podczas krótkiej przerwy na kawę. Potem podcinanie suchych gałęzi świerków i to, co tygryski lubią najbardziej-szybki rekonesans roślinny w terenie. Eureka! Zaowocował tym, że już wiem, co posadzę w wolnej przestrzeni. Już dawno o tym marzyłam, tylko nie było odpowiedniego miejsca. Teraz wróciło. Miejmy nadzieję, że się spełni.
Dziś zahaczyłam o okolice dworca metropolitalnego- świdośliwy w ogromnych donicach mają miedziane listki i kwiaty. Moja też rzekomo lamarcka ma same kwiaty. Mam ją od 2014 roku i zmieniała miejsce już 4 razy Na pewno będzie jeszcze jedna przeprowadzka. Wtedy jeszcze nie była takim hitem ogrodowym
Miałam jeszcze przytoczyć dowcip Andrzeja Mleczki: Syzyf toczy kamień pod górę i odbiera telefon:
"Oddzwonię jak skończę"
Prawie się utożsamiam

Eszeweria w starych czajnikach od herbaty Zapamiętam sobie ten pomysł. Nie wiem czy dobrze zapamiętałam zasady, ale zimują ją w temp. poniżej 10 stopni, prawie nie podlewam zimą, to chyba warunek kwitnienia? Jeszcze odrobina rozcieńczonego nawozu na start

Kadr, który Ci się podobał ma długą i bardzo ciekawą historię.
Kranik kupiłam w ulubionym sklepie w Lukce (czekał na mnie rok, aż wróciłam do Italii autem, do samolotu w podręcznym bagażu nie wpuściliby mnie na pokład), granitową półkę przywlokłam ze śmietnika na Pomorzu koryto pod kranik wygrzebany ze zdekompletowanych urządzeń w pobliskim centrum, utargowane Betonowe, ale na koryto z kamienia nie miałam szans

Kranik zaczyna ładnie się starzeć, śniedziejąc, na korycie przydałoby się trochę mchu, ale szanse niewielkie, bo miejsce nasłonecznione.



Długo mi zabierają realizacje pomysłów, mam ich jeszcze kilka, będzie co robić i o czym myśleć