hankaandrus_44 napisał(a)

Trzymam kciuki aby kolędowanie wyszło na medal. U nas będą dzieci z wnukami i pewnie też coś zakolędujemy. A z pysznościami wigilijno - świątecznymi
będą problemy. Ku mojej uciesze w ciągu pół roku zrzuciłem 5 kg żywej wagi i za nic nie chcę tego utracić. Może dam radę. Zawsze było gości na święta pełen dom - ale ogłosiłem że taki huk nie jest dobry obecnie - to się pogniewali i będzie blisko rok jak się nie odzywają. Najlepiej doświadcza się smak łez na własnej skórze.

zbigniew_gazda napisał(a)

Zbyszku, dziękuję za odzew. Taki smak, czuję również. Jedni chcą, inni nie chcą. A ja już przywykłam. Jak muszę, to chodzę na godzinę, i do domu. Tu mnie nikt nie przestawia. I nie wypytuje dokładnie co mi dolega.

Wam życzę jak zwykle spokojności, i nie martw się, każdy ma swoją świeczkę, a ona dopali się w całości, albo zaświeci nam tylko ogarkiem.

Onegdaj, powiedziałam, że zgłosiłam akces do maratonu na setkę. I tego się trzymam. A na ile mi starczy sił? Chciałabym, żeby ten czas był spokojny, bez wojny za miedzą, bez wojny w rządzie, bez wojny w domu. A czy się uda te kilka, kilkanaście lat wytrzymać? Niezbadane są wyroki boskie.

Trzymajcie się. Póki co, ja tu jestem.

Haneczko kochana, życzę Ci na te święta (i nie tylko) pogody ducha, spokoju, radości, miłosci, oraz najwięcej zdrowia. Fajnych relacji z wnukami. Dla nas na Ogrodowisku jesteś tym radosnym promyczkiem, takim rarytasem jak marcowe słoneczko...Pozdrawiam i życzę wszystkiego, wszystkiego najlepszego.

Haniu dziękuję, że jesteś i rozświetlasz rzeczywistość maraton na setkę - fajna rzecz, życzę z całego serca realizacji w zdrowiu, szczęściu i radości

Bożenko, dziękuję za odwiedziny, Jakoś spowolniona byłam w Święta, ale postaram się zajrzeć do dziewczyn. Ale to juŻ chyba jutro.

Spokojnej nocy.

Dziewczyny,
sumujecie roczne zyski i straty?
Ważne by ten rok był bogaty.
Nie tylko w kasę, choć na nią każdy łasy.
Ale i na smutki, i na jakieś chryje,
bo co nasz nie zniszczy, to nie zabije.

A skorośmy przy życiu przez okrągły rok,
zróbmy w sferę marzeń choć o jeden krok.

Marzenia?
Kiedyś jako młódź marzyłam,
żeby borówka w lesie,
jako wiśnia była.
Potem w dorosłości,
marzył mi się cud:
żeby żywności było w domu w bród.
W czasach przemiany:
by nie rządziły nam
złodzieje i chamy.
A na emeryturze, by się udało
poskromić duszę i zachować ciało.


Dziś więc sumując twierdzę, że w życiu jest równowaga, coś dodać, coś ująć.
Po dniach niewygody, oczekuj pogody. Po dniach zamglenia, czekaj rozjaśnienia.
Na rządy nie licz, oni też równają, co podnieść po wyborach, a kiedy znów zrównają?
Moje plany , to zrobić ten jeden krok...
a może za progiem, stoi Anioł z Bogiem?
Bóg jako słońce, beze mnie da radę,
A Anioł? Z tym trzeba trzymać sztamę,
Bo niesie ochronę i szczyptę nadziei,
Że w ciągu roku niewiele się zmieni.


Z tą nadzieją Was zostawiam, bo to co mamy, już zadomowione, jakoś umiemy radzić, j jak babcia mówiła: zawsze tak było, żeby nie było, aby jakoś nie było.

Oryginalne podsumowanie mijającego roku i nastrojowy morski widoczek. Sypie w twojej okolicy? Bo u mnie tak.

Jolu, prognozę widziałam, ale chmury jeszcze nie dotarły. Rano była jedna chmura z gradem, i ten leży na dachach i na trawnikach, ale bez efektu "zimowego"Cze4kam na jutrzejszy "dowóz"

Haniu zdrowia i radości na Nowy Rok Ci życzę❤️❤️❤️

Hanusiu Kochana, zaglądam tu z rana
jeszcze rozespana
i twe dobre rady przeczytałam wierszem rozradowana.
Życzę Ci Kochana wydłużenia ścieżki,
za próg nie przeskakuj może się Paniątko jeszcze w żłóbku prześpi
i nam Cię zostawi, ukoimy serce...
A gdy próg przekroczysz wezmą Cię na ręce
Pan Bóg i Anioły
zaniosą do Domu
posadzą za stołem byś Im powiedziała wierszem
o życia ludzkiego mozole.
W sercach nam nadzieja,
że też zasiądziemy gdy przyjdzie godzina
i słuchając wierszy
wychylimy w niebie pełen puchar wina.

Kochana życzymy jeszcze niejednego udanego sezonu, ogromu zdrowia i dużo, dużo siły na ten czas.