W 58ym miałam 3 lata , urodziła się moja siostra i wieś zelektryfikowali. Dawno minione czasy. Natomiast jak poszłam do szkoły, dziewczyny z 8. klasy wydawały mi się strasznie stare .
Ja lubiłam słuchać Matysiaków, W Jezioranach i Podwieczorek przy mikrofonie. W tym ostatnim chyba sołtys Kierdziołek występował.

Cie, choroba!
Cała wieś mi się tu zebrała.
Fajnie wspominać to, co nas do dalszego życia zachęca. W moim życiu, zawsze czekałam na coś innego, czego nie miałam codziennie pod ręką, Taką byłam pogodną realistką, i chyba dalej taka jestem, tyle, że siły nie chcą ze mną współpracować.

O! Zbyszku dopiero doczytałam, że szanowna Mama setkę zaliczyła (jakkolwiek to zabrzmiało ) moja teściowa w tym roku 93, ale 90-tkę też obchodziliśmy szumnie w knajpie. Kupiłam jej złotą koronę z napisem - Królowa Matka
Trzyma się bardzo dobrze. W rodzinie męża było wiele setek, najstarsza miała 112.
Śpiewam sobie - Hu hu ha, hu hu ha, nasza zima złe.... Aby do wiosny!
Teraz za oknem -12°C ma dociągnąć do -19°C

Zbyszku, dużo zdrowia i szybkiego doczekania przesilenia zimowego. Jeszcze trochę i wiosna będzie nasza! 100 lat!

PO miesiącu niebytności, dziś przyszedł czas na pomachanie łapką. U mnie jeszcze pogody nie ma , tzn. aura jest, ale nie dla mnie. Jeszcze się kiszę w 4 ścianach. Pomidorów nie siałam, a na kwiatki patrzę na te co mam umieszczone w archiwum. Po 5 latach zakwitło mi Hipeastrum, z cebulek przybyszowych. Z 10-ciu Jeden się ulągł. Kolejne nabierają formy.

Wy też nabierajcie formy, bo "głupio" tak leżeć w betach, jak słońce dogrzewa. Powodzenia, Zbyszku, napisz, że wszystko jest w granicach normy: i nerwy, i apetyt, i chęci na życie.

Trzymajcie się.

Przesyłam wiosenne pozdrowienia. Ja już codziennie grasuję w ogrodzie, zdążyłam "ogarnąć z najgorszego" tzn. wycięłam wszystkie suche fragmenty bylin, trawy. Teraz przyjdzie czas na dopracowywanie szczegółów.

Dziękuję, Jolu. Wspierasz mnie w tym roku, i to bardzo cenię. Z racji siedzenia w domu. zajęłam się w wolnej chwili zdobywaniem "maratonu". I dzisiaj go zdobyłam po 17 latach.

Pewnie zdziwicie się co to za ''maraton''? Wyjaśniam.

w czasie choroby męża czuwałam przy nim, a w czasie jego snu zabijałam myśli rozwiązywaniem krzyżówek. Znalazłam w necie taką stronę z krzyżówkami, i to mnie wciągnęło. Miałam po tym awersję do tej strony chyba z 5 lat, a jak byłam już na emeryturze, to znowu wróciłam do tej strony.. Okazało się, że punkty moje na mnie czekały -równe 500. Do maratonu trzeba było uzbierać 42.200 punktów. I dziś po 17 latach /z małą przerwą jestem na finiszu.

Po ostatniej krzyżówce dostałam, informację, że mogę dalej trenować mózg, ale już nie w tym maratonowym cyklu. Ale swego dopięłam Osiągnęłam 42.202 pkt. Każda krzyżówka jest wyceniona w pkt. Od takich za 2 pkt i do takich z a 7. Podpowiedzi do rozwiązania można szukać w necie.
Przy okazji miałam dostęp do wielu informacji, bo wchodziłam na strony typowo naukowe nie raz. I to mi się podobało. To było tak, jakby mnie kto za rękę do tej strony ciągnął.

Pomijając naukę, i stratę czasu- uważam ,że to jest lepsza terapia na pamięć, niż rozwiązywanie papierowych wykresów. Dlatego dziś promuję to- zabijanie czasu.

A teraz, już czas na ogród. W poniedziałek mus wybrać się po nasiona do ogrodniczego.
życzę udanego sezonu.

W następnym wejściu, napiszę o swoim kolejnym bziku.

Gratuluje wytrwałości w trenowaniu mózgu.