Nie mogłam narzekać na przebarwienia świdośliw. W jesiennym ubranku bardzo rzucały się w oczy. Nawet w ponure, deszczowe dni biło od nich światło.

Bywały takie dni, że jesienny ogród przypominał obrazy impresjonistów.

Sesje zdjęciowe w ogrodzie zakończyłam w połowie października.









W ostatnich dniach listopada zaskoczyły mnie opady śniegu.





Dopiero po świętach znalazłam czas na zebranie przymarzniętej 10 cm warstwy liści z trawnika na zapłociu. Bałam się, że do wiosny zaniknie mi tam trawa.
Teraz aura nie sprzyja ogrodowym pracom. Pozostało mi jedynie dokarmianie ptaków. Jest ich tyle, że codziennie schodzi kilogram mieszanki ziaren. Dodatkowo są połupane orzeszki ziemne i kule tłuszczowe.

Hania miałaś ładną bardzo jesień. Twój ogród to wzór nie do dogonienia.
Czasem życie się tak poplącze że trudno jest wszystko pogodzić i trzeba wybrać priorytety. Dobrze że choć mogłaś przejść się z aparatem.

Jak wywalę platany to posadzę w końcu świdośliwy. Kolor jesienią i owoce dla ptaków.

LIDKA napisał(a)

Hania miałaś ładną bardzo jesień. Twój ogród to wzór nie do dogonienia.
Czasem życie się tak poplącze że trudno jest wszystko pogodzić i trzeba wybrać priorytety. Dobrze że choć mogłaś przejść się z aparatem.

Jak wywalę platany to posadzę w końcu świdośliwy. Kolor jesienią i owoce dla ptaków.

O owoce świdośliw konkuruję z kosami. Bardzo mi smakują jako dodatek do letnich deserów i płatków z jogurtem. Są taką namiastką borówki amerykańskiej, która u mnie niestety nie chce rosnąć i owocować.

Hej, Haniu, znalazłam czas na forum, bo zima nie pozwala popracować w ogrodzie.
A że dawno nie zaglądałam, to nie wiedziałam, że Ciebie też tutaj długo nie było.

Życzę Ci, żeby w 26 roku odsupłało się wszystko co się posupłało
Zdrowia dla Ciebie i Bliskich, Kochana.


Twój ogród całkiem dobrze poradził sobie bez stałej obecności Ogrodniczki.
Ja dalii nie sadzę od lat, bo kiedyś pod wpływem jakiejś kolejnej epidemii forumowej kupiłam mnóstwo pięknych odmian, ale zżerały je ślimaki w tempie zawrotnym. Pomimo tego, że posadziłam je w donicach.
Czasem się łamię żeby znów kupić, bo lata są u mnie suche i ślimakow nie ma.
Ale potem przypominam sobie ile mam lat i że powoli nie ogarniam tego, co już mam i mi chciejstwo mija

Gruszka_na_wierzbie napisał(a)

Nie mogłam narzekać na przebarwienia świdośliw. W jesiennym ubranku bardzo rzucały się w oczy. Nawet w ponure, deszczowe dni biło od nich światło.

A i jeszcze o świdośliwy chciałam zapytać. Piękne drzewko. Jaka to odmiana? Ile ma lat?
Myślę o nich ciepło, żeby ptaki miały w zimę co jeść.

Twoje zdjęcia i optymizm płynący z treści mają terapeutyczne działanie. Bywa źle, trudno ale idziemy do przodu. Nie mamy siły ale chwytamy ten promyk słońca, biedronkę na różach, kosa na świdośliwie, mazurka w karmniku.
Niech w 2026 będzie łatwiej, spokojniej ale równie pięknie.
Mam w końcu sad, czekam na marzec by pomiedzianować

Haniu. Jak miło Cię widzieć z powrotem

Gruszka_na_wierzbie napisał(a)

Dziękuję bardzo za tak piękne życzenia. Tobie też życzę wszystkiego, co dobre: zdrowia, spełnienia marzeń i czasu na ogrodowe działania. Ubiegły rok zakończyłaś z taką werwą, że szczerze Ci zazdrościłam. Moja motywacja sięgała wtedy dna, ale liczę że to się zmieni.

Haniu, staram się nie poddawać, 2024 był u mnie ...