ach z tymi chorobami...u mnie doktorek co roku lapal maczniaka
w tym roku ma rdze, pierwszy raz ja w sumie widze na rozy na zywo
no trudno
abraham nie ma rdzy za to kiepsko rosnie

U mnie niektóre róże też przejawiają słabszą osobowość. Też chyba będę usuwać bo bez sensu. Jedną przesadziłam w suchsze miejsce i będę obserwować.
Takie życie. Nie wszystko możemy mieć takie ładne jak mają inni.

U mnie mączniak... Ale co tam, przetrzymam

Też mi mączniak złapał 2 róże, pryskałam OW i wczoraj znowu. Czy to coś da?

Włączę się do dyskusji na temat chorób grzybowych. Zanim zaczęlam stosować opryski OW i HT był problem z mączniakiem na floksach i jedna starsza róża też ciągle łapała. Oprócz tego śliwa miała mnóstwo mszyc, że jak stanęłam pod nią to tak jakby deszcz kropił. W tym roku widzę dużą poprawę w tym względzie. Na floksach zero objawów, róża ma znikome a śliwa wolna od tego paskudztwa. Wniosek jest taki, że opryski mają moc. W tym sezonie trochę zaniedbałam tą czynność, ale już zaczynam działać z propionianem. Zioła też czekają. Polecam

Znowu zachwycam się zdjęciami z ogrodu Nowe róże będą na pewno piękne i oryginalne Wiesz, że u mnie była pomyłka w zamówieniu w ubiegłym roku? Dopiero teraz to odkryłam. Zamiast Rosengrafin Marie Henriette dostałam dwie Herzogin Christiana.

Ewcia to Twoje oczko wodne jest fantastyczne. Wygląda jakbyś już dłuuugo je miała.

u mnie chyba do wywalenia będzie jedna róża NN, ale nigdy nie zachwyciła mnie kwitnieniem - owszem ładny kolor kwiatów, ale ciągle patrzące w dół, a teraz coś choruje w dodatku.. LO też niestety kolejny raz zaatakowana - to chyba przędziorek, ale poczytałam co nieco i wygląda na to, że można działać jak z mszycami i spłukiwać roślinę strumieniem wody. Niestety nie psoaidam nic skutecznego na przędziorka, więc narazie będę próbowała ten wody. A martwi mnie stan LO, bo i sporo liści spadło i taka blada się zrobiła..

Ogród uczy pokory. Nawet przy najlepszych chęciach ogrodnika, profilaktyce i sadzeniu zgodnie ze sztuką potrafi pokazać figę z makiem. Masz dobre podejście. Takie, że nic na siłę i że wciąż szukasz tego, co będzie zdrowo rosło.
A ta stipa Algäu niesamowicie wielka jest. Pięknie wygląda.