Ech, te obowiązki życiowe potrafią człowiekowi życie utrudniać

Foty z sielanki wakacyjnej cudne, choć śmiem twierdzić, że utrzymanie nienagannego trawnika i zdrowych roślin to też trochę pracy wymaga. Do tego pracy “utopijnej w estetykę”, a nie w życie.
Wydaje mi się, że zorganizowałaś swój dom i życie na bazie filozofii Ci bliskiej, więc przede wszystkim zdrowe życie. Czy będziesz potrafiła zapomnieć o własnych warzywach i przekierować energię na cięcie iglaków?
A skoro ten ogród nie, to dlaczego nie mieszkanie? Pytam przewrotnie, bo skoro chcesz mieszkać w domu z ogrodem, to jednak dom i ogród chcesz, więc zmiana domu A na dom B to stracona energia. Podoba Ci się trawa z iglakami, to posadź u siebie i będzie to samo.

Dom to też dostęp do szkół, dojazd do pracy, możliwość odwiedzin przez znajomych i środowisko rozwoju dziecka/dzieci, czyli najlepiej inne dzieci w okolicy. Domy w lesie na ogół są w lesie , więc daleko od codziennych potrzeb.

I tak, inni też tak mają, że natłok obowiązków przygniata. Żeby nie złamał, można zrzucić część obowiązków, albo te co są zredukować.

Stworzyłaś piękne miejsce, jak powstawało nie miałaś dziecka, później nie pracowałaś, więc miałaś czas na perfekcyjny ogród. Czy mniej czasu musi oznaczać brak ogrodu, czy może wystarczy zmiana mentalna w podejściu do niego.

Jakże temat teraz mi bliski.
Do miejsca, ludzi wokół i ogrodu mam sporo uczuć pozytywnych. Ale marzy mi się czarodziejska różdżka, która dostosowałaby to wszystko do moich obecnych potrzeb i możliwości. Po mału dojrzewam (chociaż łatwe to nie jest), do przekształcenia połowy ogrodu w jeszcze bardziej dziką strefę.

Ja wam mówię.... pół działki łąki to nie jest zły pomysł

Każdy tak ma jak i czuję czasami jak Ty Patrycja. Też myślę że mogę mieć mniej roboty i do tego dążę. Upraszaczam nasadzenia . Nie mam wymagających roślin itd .
Przed zmianą domu i ogrodu na mniejszy chroni mnie mój strach. U nas sytuacja zdrowotna z lekka cały czas niepewna. M nie może pracować i nie chcemy zmian bo to wiązałoby się z kosztami . I to byłyby koszty pieniężne ale też fizyczne i psychiczne a na to już sił brak.

Od paru lat szukałam życiowego spokoju i stabilizacji. Marzyłam o tym żeby każdy dzień był przewidywalny i jak już byłam blisko to przyszły choroby i mój spokój uleciał na zawsze.

Ty jesteś młoda i dobrze robisz rozważając różne opcje. Myślę o Tobie Ciepło i trzymam kciuki żeby decyzje jakie podejmiesz zawsze przynosiły efekt o Jaki Ci chodzi .

Patrycja, Ty jesteś mądra babka i do tego mega ogarnięta.
Dobrze, że trawisz pewne tematy i o nich myślisz. Dobrze, że sobie coś uświadomiłaś.
Daj sobie czas, rok, może dwa. Może więcej, może mniej.
Polon dobrze napisała - byłaś w innej sytuacji życiowo/rodzinnej zakładając ogród, w innej jesteś teraz. Ale czas leci nieubłaganie.
Za chwilę córcia będzie nastolatką, Ty zawodowo będziesz ustabilizowana, i co wtedy?
Można oczywiście wyskoczyć raz w roku albo dwa, na weekend do Dubaju, ale można też codziennie się pogapić na własny ogród i poczuć dumę, że się dzieło dokonało Tym bardziej, że z roku na rok wszystko się rozrasta i chwasty nie mają szans, więc roboty mniej
Własne warzywa też są fajne. Rabaty też cieszą. I przetwory tez. Tylko nie można się dać zwariować.
Weekend na hamaku to też fajna sprawa. Ale tak dwadzieścia weekendów pod rząd??? Dasz radę? Ja nie dałam Zbudowałam PGR, ale staram się go opanować i stwierdzam, że jest to do zrobienia

Niezależnie od efektu, trzymam kciuki za wszystkie Twoje przemyślenia i decyzję, będzie dobrze

Ja lubię oglądać angielska edycję Wielkich projektów. I podziwiam tam ludzi, którzy w wieku 80 lat budują nowe domy. Moja mama jak zmarł tato nie pozwoliła wyremontować swojego ponurego pokoju, bo "ile ja jeszcze pożyję". Miała wtedy 54 lata. Dziś ma 81 lat, a pokój jak ponury był tak ponury jest

Patrycjo dobrze mieć marzenia, a jeszcze lepiej jak można je realizować.

Cudowną miejscówkę mieliście na wypoczynek.