Na koleżanki z Ogrodowisko zawsze można liczyć w kwestii pocieszania .

Mi ogród potrzebny do przeżycia kopniakiów od Życia jakie dostaje ostatnich parę lat. Dwa nowotwory w domu . Teraz kłopot w pracy . Dzieci dorosłe co popełniają błędy i ładują się w kłopoty i nic nie można zrobić. Jedyna siostra chora itd . Bez pracy w ciszy ogrodu i czasu jaki tam mam na myślenie i poukładanie w głowie spraw zwariowałabym.

Jak czasem odpuścisz roboty ogrodowe i ogród zejdzie nawet na mocno dalszy plan to też nie będzie tragedii.
Trzeba tak żyć by się nie zaorać .
Masz dziecko małe i pracę . Uczysz się do tego i już tak dużo osągnełaś w życiu i ogrodzie .
Zawsze patrzę z podziwem na Ciebie bo jak ja byłam w Twoim wieku to nie miałam tyle obowiązków życiowych i tak ledwo dawałam radę z codziennością .

Myślę ciepło codziennie . L.

Dziewczyny jak miło poczytam wasze wpisy aż mi się jakoś lżej zrobiło bo też średnio co kilka miesięcy próbuje zadbac o super ogród kosztem tych paru chwil wyluskanych z między pracy , opieki nad dzieckiem ,prania,sprzątania ,gotowania i zakupów które nie mają końca , a i tak ogarnia mnie zwątpienie bo inni mają lepiej ładniej u mnie w sumie mało co się podoba mimo że nakłady energii wkładam nie małe , miło było poczytać że każdy ma jakieś zwątpienia i jest to po prostu naturalne a i jest milion innych powodów do radości nie smutku w tych tematach ,

Patrycja_KG_Lu napisał(a)

Czy to za duża dawka nawozu? Dałam magiczną siłę zgodnie z instrukcją na opakowaniu, ale było tylko o stężeniu jakie przygotować, a nie ile litrów dać pod jeden krzak.

Jeżówki ledwo kwitną i o wiele mniejsze niż w zeszłym roku.

Limelight na froncie.

Anabelki od Agi Boso w tym roku wreszcie się zadomowiły.

Gwiazdy białej rabaty na ten moment.

albo za dużo, albo mocno zasoliło glebę może. Rodkom lepiej dawać obornika bo nie zasoli gleby, a na to są wrażliwe.

Patrycja_KG_Lu napisał(a)

Odwiedziłam też wczoraj po raz pierwszy ogród Kasi - Ogród ciągłych zmian. Wrzuciłam u niej kilka zdjęć.

Zaglądam czasem bo to bardzo ciekawy ogród jest, a teraz pokazałaś go swoim okiem. Dzięki.

Angelika95 napisał(a)

Patrycja, jakie tu zastosowałaś odległości między perowskią a trzcinnikiem? Czy możesz pokazać jak to miejsce wygląda obecnie?

Teraz to miejsce to jeden wielki kołtun jak to by Olciamanolcia nazwała. Tak wygląda z daleka:

Tak w przybliżeniu:

Zgubiłam gdzieś miarkę, ale odległość od środka to jeden łokieć, czyli od łokcia do końca palców. Zachodzą na siebie, bo ta odmiana perowskiej dość szeroko rośnie. Jabłonki Maypole kolumnowe mega obrodziły mimo swojego niewielkiego wzrostu.

Trudno uwierzyć, że to tylko jedna sadzonka Pink Caradonny. Mam jeszcze trochę dziur na tej rabacie, bo według planu jeszcze kilka roślin czeka na zakup i posadzenie. Dodatkowo rabata będzie poszerzona, aż do słupów pergoli.

Margo2 napisał(a)

Ja byłam u Was w ten weekend i robiłam objazd po szkółkach.
Myślałam, że uda mi się odwiedzić Wasze ogrody, ale byłam z dużą grupą i mieliśmy czas wypełniony na maksa.
Ale planuję odwiedzić Wasze ogrody w przyszłym roku.
Mam nadzieje, że razem pojedziemy na szkólking

Może masz czas 20 września? Rano jedziemy grupowo na Dni Otwarte Daglezji do Ryk zobaczyć narodową kolekcję miskantów, a później zwiedzamy 1-2 ogrody prywatne.

mrokasia napisał(a)

Świetnie wygląda ten fragment. A grafitowe tło pięknie podbija biel i jasna zieleń.
Co do dziurek na wiśni - to może być choroba grzybowa dziurkowatość liści.

Tak mi mocno słońce od południa wysusza tą rabatę, że przedwczoraj zamontowałam na płocie frontowym przy tej rabacie też tą matę 90%. Od razu jakoś tak porządniej się zrobiło. W zeszłym roku miałam to samo z amanogawami. Wtedy czymś przeciwgrzybicznym prysnęłam.

Dziękuję Wam za wszystkie odpowiedzi. ❤️ Chyba bardziej niż pocieszenia potrzebowałam przeczytać, że nie tylko ja tak mam.

Bardzo utkwił mi w głowie fragment, który napisała Magara:

[..]My wiemy, że nie zaoramy wszystkiego, w co włożyliśmy kupę pracy i kasy, żeby teraz leżeć na leżakach pod sosnami. Chociaż to by było chyba najłatwiejsze rozwiązanie.[...]"

I wiecie co...? Ja chyba właśnie jestem na etapie, na którym coraz częściej ciągnie mnie do tych najprostszych rozwiązań.

Mam wrażenie, że przechodzę jakiś życiowy remanent. Faceci mają podobno kryzys wieku średniego. Kupują motocykl, zmieniają samochód albo rzucają wszystko i jadą kamperem przez Europę. A kobiety? Dlaczego tylko faceci mają mieć usprawiedliwienie dla swoich zachcianek?

Coraz częściej łapię się na tym, że marzy mi się mała działka. Takie 800–1000 m². Mały domek albo mobilny. Kilka dużych drzew dających cień, albo nawet sosnowa działka. Trzy dopracowane rabaty przy domu. Niewielki warzywnik. Duży zadaszony taras. I więcej czasu na siedzenie z kawą niż na kolejne godziny pielenia.

To nie jest tak, że chcę uciec od pracy. Wręcz przeciwnie. Zawodowo naprawdę dobrze się dzieje. Projekty są coraz ciekawsze, dodatkowe zlecenia zakończyły się sukcesem (które pochłonęły większość majowych i czerwcowych sobót), od października zaczynam studia podyplomowe. Lubię to, co robię i mam poczucie, że rozwijam się w kierunku, który daje mi satysfakcję.

Może właśnie dlatego coraz bardziej zaczynam cenić swój czas.

Nie mam też poczucia, że sprzedaż takiego miejsca byłaby "zmarnowaniem" tych wszystkich lat. Przecież są ludzie, którzy marzą o gotowym domu z ogrodem i są gotowi za to zapłacić. Od czasu, kiedy kupowaliśmy naszą działkę, ceny nieruchomości bardzo się zmieniły. To nie jest już tylko koszt, który został poniesiony. To również wartość, którą ktoś inny może docenić.

Najbardziej zastanawia mnie chyba to, dlaczego tak długo uczymy się, że czas też jest walutą. I że czasem mniej obowiązków może znaczyć więcej życia.

Nie wiem jeszcze, czy za rok będę miała te same przemyślenia. Może to tylko etap. A może początek większych zmian. Ale chyba pierwszy raz od dawna nie próbuję tych myśli od siebie odganiać, tylko pozwalam sobie je spokojnie poukładać.

Jeden z czerwcowych weekendów spędziłam w gronie kobiet w takim uroczym miejscu na Polesiu. Tylko kilka roślin do przycięcia i robot do trawy do zainstalowania.

Pati, myślę że jesteś perfekcjonistką i próbujesz osiągnąć master level na wielu polach. Odkąd Cię znam to niezmiennie Cię podziwiałam i zazdrościłam, że tak wiele ogarniasz na tak wysokim poziomie. Tylko, że właśnie na wszystko nie starcza życia a już napewno nie na odpoczynek .
Na obecnej działce też możesz możesz mieć mniejszy warzywnik, zmniejszyć ilość rabat a w zamian posadzić kilka drzew. Pomyśleć nad urządzeniami ułatwiającymi prowadzenie domu o ile ich jeszcze nie masz.
Chociaż w sumie, jeśli czujesz, że obecny dom i działka to za duże obciążenie to czemu tego nie zmienić? Przecież za kolejnych kilka czy kilkanaście lat jeśli Twoje potrzeby się zmienią to zawsze będziesz mogła znów poszukać czegoś bardziej adekwatnego.