Na przełomie 1978 i 79. Do dzisiaj pamiętam osławioną zimę stulecia z 20 stopniem zasilania, dwutygodniowym zawieszeniem zajęć w klasie maturalnej i pieczeniem chleba w domu, bo nie dało się go dowieźć do sklepów. Z nudów zrobiłam wtedy na drutach wzorzyste metrowe skarpety.

Ale Wam dosypało ja jednak tej zimy stulecia nie pamiętam, w tamtym czasie to jeszcze mały dzieciak byłam ale potem też śnieżne, mroźme zimy pamiętam

Ja pamiętam - dziecięciem będąc jechałam pociągiem z wujkiem, a mama czekała na mnie na dworcu. Z powodu mrozu pociąg był spóźniony kilka godzin, a mama niemal zamarzła. Do dzisiaj wspomina to jako traumatyczne przeżycie. Dworzec w tamtych czasach nie był ogrzewany. Komórek nie było, komunikatów o wielkości spóźnienia również. I pamiętam mamę w stanie jakiegoś stuporu, gdy dojechałam. A w domu nie było prądu. Masakra, powiadam Wam.

Pamiętam te braki prądu, kiedyś jako młodzieżówka utknęłam z moim późniejszym mężem na "romantycznej" randce na 9-10 piętrze pomiędzy piętrami w całkowitej ciemności. Siedzieliśmy na podłodze i czekaliśmy na zmiłowanie losu

Nawiazując do poprzednich wpisów - ile ząbków czosnku sadzisz co roku? Nie osypujesz ze śniegu iglaków?

Haniu, też pamiętam tamtą zimę, byłam wtedy w liceum. Lekcji nie było, więc chodziliśmy jeździć na łyżwach na stawy,
porządnie wtedy zamarzły (było bezpiecznie), a jaka przestrzeń, to nie lodowisko.