Tak, też czytałam o tym dobrym sąsiedztwie. Zobacz, że przed szklarnią mam też pomidory w donicach i tam z bazylią super razem rosną. Słońca wszystkie mają pod dostatkiem.

Kiedy w paczce nasion pomidora ukrywano… opór

żródło
Myślimy dziś o paczkach nasion bardzo niewinnie. Kolorowy papier, zdjęcie pomidora, nazwa odmiany, termin siewu. A tymczasem historia zna momenty, kiedy paczka nasion pomidora była czymś znacznie więcej.

W latach 1933–1945, w III Rzeszy i krajach sąsiednich, działały podziemne grupy oporu, które walczyły z nazistowską propagandą nie bronią, ale słowem. Problem był oczywisty: jak przemycić zakazane treści do kraju, w którym cenzura i represje były wszechobecne?

Odpowiedź była genialna w swojej prostocie: Tarnschriften, czyli dosłownie „pisma maskowane”. Były to tajne, antynazistowskie publikacje, które udawały coś zupełnie innego: instrukcje obsługi aparatów fotograficznych, poradniki dla gospodyń domowych, reklamy środków czystości… a nawet paczki nasion pomidorów.

Jednym z najbardziej poruszających przykładów jest niepozorna koperta. Na pierwszy rzut oka: zwykła, przedwojenna paczka nasion. Po otwarciu - antynazistowska publikacja z 1939 roku, autorstwa Gustava Reglera, niemieckiego pisarza i komunisty przebywającego na emigracji, otwarcie potępiająca prześladowania intelektualistów przez reżim hitlerowski.

Takie „fałszywe” publikacje były drukowane głównie poza granicami Niemiec - m.in. we Francji czy Czechosłowacji - a następnie przemycane do Rzeszy, gdzie trafiały do rąk zwykłych ludzi. Dopiero po delikatnym rozchyleniu okładki i kilku pierwszych stron ujawniały swoją prawdziwą treść.

Dziś wiele z tych materiałów przechowywanych jest w Wiener Holocaust Library - jednej z najważniejszych instytucji dokumentujących opór wobec nazizmu. To największa kolekcja Tarnschriften poza Niemcami. Biblioteka digitalizuje je, by nie zginęły w archiwach i by świat mógł zobaczyć, jak wyglądała cicha, cywilna forma sprzeciwu.

Kiedyś taka koperta mogła nieść nie tylko obietnicę plonu, ale też odwagę, informacje i nadzieję. Że w czasach, gdy nie wolno było mówić głośno, prawda potrafiła ukryć się… między opisem odmiany a rysunkiem pomidora.

P.S.: Źródło podałam pod zdjęciem jako link. Tam można obejrzeć też inne sposoby przemycania treści w tamtych czasach.

Dziękuję za piękny artykuł o oporze.

Może już też trzeba coś wymyślić na nasze ...opory?

Magara napisał(a)

Szczególnie jak się postawiło szklarnię za milion monet

To ja za 5-6 lat.
Trzymajcie kciuki!

Hej dziewczyny!
A jaką odmianę polecacie żeby posadzić do donic? Żeby była słodziutka?

antracyt napisał(a)

Magarku, nie ma co trawić, słuchaj Asi
Ja tak co roku papryki uprawiam. Tylko na koniec przesadzam do dużych donic a nie do ziemi. Jesienią papryki(do spółki z bazyliami) z powrotem trafiają do szklarni zagracając przejście lub wciśnięte między i tak już ogołocone z dolnych liści krzaki pomidorów. Dojrzewają spokojnie do pierwszych większych przymrozków

Czuję się osaczona No dobra, spróbuję Te donice to jak duże muszą być/jak maksymalnie małe???

Patrycja_KG_Lu napisał(a)

W obecnej wersji planu jaki masz odmiany na te 18 miejsc? Przypomnisz rozmiar szklarni? Coś mi się kojarzy, że wcale taka mała nie jest. U mnie to 3x6 i mam w niej 48-50 sztuk.

Patrycja, lista wciąż otwarta. Na pewno Pink King, Philovita i Black Cherry. Teraz doszła Babcina Malinówka i KB - z Twojego polecenia. Reszta jeszcze mobilna
W szklarni mam też winorośl. Więc na pomidory/papryki mam dwie kwaterki - szerokość +/- 105 cm, długość +/- 400 cm. Z zeszłorocznego planu widzę, że chciałam sadzić co 60 cm. Ostatecznie sadziłam co 50-55. Mam obsesję na temat przewiewu. U nas jest bardzo wysoka wilgotność. Zawsze. To pomaga jedynie zarazie Zeszłe lato było bardzo, bardzo mokre. Do tego absolutnie nie sprawdziło mi się automatyczne otwieranie okien w szklarni - okna się otwierały, ale dopiero przy temperaturze ok. 25 stopni - zdecydowanie za późno. Na pewno z niego zrezygnuję i wybiorę otwieranie ręczne.

Nie widzę sadzenia wysokich pomidorów w dwóch rzędach na grządce o szerokości metra. Wydawało mi się, że będzie spore utrudnienie, żeby dobrać się do tych "dalszych" pomidorów. Stąd był mój pomysł na papryki, które są niższe z założenia. Wyprowadźcie mnie z błędnego rozumowania, dzięki