Magara, Lidka, widzę że jeszcze dochodzą różne techniczne niuansiki, nawet jak się już dokona wstępnego wyboru metody A już bym chciała zdecydować, wybrać, rozłożyć i móc skupić się na roślinach

Na moje mieszane uczucia co do linii składa się kilka elementów.
Zacznę od układania.
Moje linie mają chyba 50m. Nie tnę ich na kawałki, bo kładę je "tymczasowo". Trudno się to kładzie, bo się skręcają i załamują. Potrzebuję je ułożyć w odpowiednich odległościach z zakrętami. Konieczne dwie osoby, rozwinięcie węża przed położeniem itd.
Jak już leżą to przychodzi w pewnym momencie koniec sezonu. Grabienie liści. W ogrodach z dużymi drzewami jak mój i Twój to wielotygodniowe zajęcie z powtórką na wiosnę. Grabie się blokują, chodzę butami po liniach, bo liście na nich leżą itd. Najlepiej byłoby je sprzątnąć na zimę, ale to znów robota, a potem kolejna robota na wiosnę z układaniem.
Kolejny element jutro.

mrokasia napisał(a)

Źle się wyraziłam, trochę też zapomniałam, przepraszam za wprowadzenie w błąd.
Razem z emiterami kupiłam specjalny dziurkacz, te emitery nie chciały mi wejść w fabryczne dziurki. Linie mam takie jak Ty, z kompensacją. Te emitery to też sposób na przedłużenie życia linii, w której dziurki fabryczne są zatkane osadem.

Bardzo dziękuję za wyjaśnienie, Kasiu.